Orari i udhëtimeve HIMARE deri Tiranë

Bustiket4.me ju ndihmon më lehtë të shfletoni, krahasoni dhe të bleni biletën/at për autobusin e duhur për drejtimin nga HIMARE për në TIRANË.

Autobusi nga HIMARE për në TIRANË gjithashtu kalon nëpër qytetet FIER, VLORË, RADHIME, ORIKUM, LLOGORA, PALASE, DHEMI, VUNO, JAL. Në këtë relacion ekzistojnë më shumë nisje ku e para është në 07:30. Gjatësia e rrugës është rreth 235 km. Koha mesatare e udhëtimit në bazë të rëndit të udhëtimit është 06:00 orë.

Bagazhi paguhet zakonisht për çantë (qese) nga nisja, në varësi të kompanisë transportuese, duke ofruar transport të shpejtë dhe efikas me një çmim të volitshëm.

Autobusët janë përgjithësisht të klasës të lartë me ajerkondicioner, ABS, vende (sedele) komfore të pasagjerëve etj.

Orari i udhëtimit nga HIMARE për në TIRANË në dispozicion për ditët në vijim:

• e hënë
• e marte
• e mërkurë
• e enjte
• e premte
• e shtunë
• e diel

Transportues i  autobusit që operon në rrugë nga HIMARE për në TIRANË është: OLGENO.

Qyteti i Himarës është kryeqëndra e krahinës së Himarës që shtrihet në banesat brënda kështjellës (Kastro), në Himarën e vjetër me monumentet e saj të lashta dhe arkitekturën e saj të veçantë. Himara është e mbuluar rreth e qark me kodra, të cilat janë te mbuluara me ullishte dhe pemë të ndryshme frutore ku shfaqin një pamje të mrekullueshme. Me vegjetacion tipik mesdhetar konsiderohet vendlindja e kultivimit të ullirit dhe agrumeve – ka mijëra portokalle, mandarina dhe limona – dhe çdo gjë është hartuar me shume kujdes dhe dashuri për tokën.

Bashkia e re e Himarës kufizohet në veri me bashkitë Vlorë dhe Selenicë, në lindje me Bashkitë Tepelenë, Gjirokastër dhe Delvinë, në jug me Bashkinë Sarandë dhe në lindje me detin Jon. Kryeqendra e Bashkisë është Himara.

Emri Himarë e ka origjinën nga fjala Greke "Χείμαρρος" që do të thotë Përrua dhe perkon me vendosjen gjeografike te Himarres mbi Prrua qe zbret nga vargmalet e Acrocherauneve, ose sic quhet sot, (Malet e Vetetimes).

KËSHTJELLA E HIMARËS – Qyteti i vjetër i Himarës, dhe kalaja në vetvehte janë monumente të rëndësishme që kanë nevojë për mbrojtje që të mos pësojnë dëme të pandreqshme. Në kështjellë (kala) ekzistojnë shenja të pranisë së pandërprerë të banorëve vendorë Iliro-Shqiptarë për më shumë se 3500 vjet. Në këtë kështjellë vlen të veçohen objektet :
SHËN MARIA – Kishë e stilit Bizantin me ikonën e Shën Marisë që konsiderohet çudibërëse. Në kohë thatësirash ikonën Himarjotet e nxirrnin për litani (lutje) popullore. Populli lutesh për të rënë shi. Gojëdhëna është se më të vërtetë çudia ndodhte.
KISHA E EPISKOPALE – Kishë e stilit Bizantin. Para ndërtesës së sotme të kësaj kishe, në portën e saj, ekziston basoreliefi prej mermeri me shqiponjën dykrenare Iliro-Shqiptare. Ndërtesa e Kishës Episkopale i ka themelet mbi një ndërtesë të vjetër që ishte faltorja e Apolonit të Ilirisë.
KISHA E GJITHË SHENJTOREVE – Ndërtuar më 1775 në hyrje të kalasë. Sot kjo kishë e rindërtuar funksionon si Mitropolia [Kisha Qendër] e Himarës.
KËSHTJELLA E BUKUR (Palermo) – Në Jug të Himarës, në një gadishull të vogël, brenda gjirit të sigurtë me të njëjtin emër, ndodhet kështjella e Bukur, e ndërtuar në fillim të shekullit 19të nga Ali Pashai i Janinës dhe që sot ruhet në gjëndje shumë të mirë. Kështjella është ndërtuar në vendin e gërmadhave të një kalaje të vjetër dhe të një manastiri që ekzistonte atje, sipas përshkrimit të udhëtarit Anglez Lik që ka vizituar vendin. Në vendin ku gadishulli lidhet me tokën ndodhet kisha e Shën Nikollës, për të cilën ekzistojnë shumë legjenda dhe histori për ndërtimin e kështjellës.

PLAZHET – Himara shquhet për plazhet e saj shumë të bukur, shumica me zalle por edhe me rërë te bardhë e të imët. Spilea, është plazhi qëndror i Himarës, me shumë vizitore në verë, më tutje janë Prino, Potami, Filikuri, më në Jug Llamana, Qeparoi, Borshi, brigjet e Piqernit (Buneci), Lukova dhe Kakomea në Nivica (por me rrugë të vështirë). Poshtë kalasë së Himarës ndodhet Livadhi dhe në veri Jali, Fusha, Ziso, Gjipea, Karkaniqi, Dhërmiu, Palasa dhe Dhralea. 

Tirana është qyteti kryesor dhe më i madh i Shqipërisë. Sipas vlerësimeve zyrtare, ka rreth 420 mijë banorë. E themeluar në vitin 1614, u bë kryeqytet në vitin 1920.

Tiranën e themeloi në 1614 gjenerali osman Sulejman Pasha, i cili ndërtoi një xhami, një furrë dhe një banjo turke dhe mendimin popullor të quajtur qyteti Tehran emëruar në nder të fitores së tij ushtarake në Teheran në Persi (Iranin e sotshëm). Megjithatë, ka mjetet e hershme të një kështjellë në malin e Dajtit, i quajtur Tirkan, në shekullin e gjashtë, në shkrimet e historian bizantin.

Një domethënie tjetër e këtij rajoni, në shkrimet e shenjta veneciane, e quan këtë rajon emrin e sotëm. Këto shkrime datojnë që nga viti 1412. Qyteti i vogël u zgjodh për kryeqytetin e përkohshëm të Shqipërisë (si një kompromis ndërmjet Veriut Shqipërisë  dhe jugut) nga Qeveria e Përkohshme në janar 1920. Në nëntor 1944, qeveria komuniste e Enver Hoxhës u krijua në Tiranë pas 17 Nentorit që u çliruar nga pushtimi gjerman.

Popullsia urbane, e cila vlerësohet të jetë vetëm 12 mijë në vitin 1910 është rritur në 30 mijë në listë në vitin 1930 dhe madje edhe 60 mijë në vitin 1945, pavarësisht nga vitet e pushtimit të huaj dhe luftës. Gjatë viteve 1950, Tirana përjetoi një periudhë të rritjes së konsiderueshme industriale, me një rritje të numrit të banorëve në 137,000 në vitin 1960. Në fund të viteve 1990, Tirana përjetoi fluksin më të shpejtë të popullatës, për shkak se ata ishin shqiptarë nga veriu i vendit në numër të madh të emigruar në kryeqytet me shpresën e një jete më të mirë.

Pas përfundimit të sundimit të Enver Hoxhës, diktatorit të fundit në këtë pjesë të Evropës, fillojnë ditët më të mira për Tiranën. Qyteti, i cili deri atëherë ishte i mbyllur dhe shumë i izoluar, ngadalë fillon të hapet në vende të tjera.

Në vitin 2004, Edi Rama, kryetari i atëhershëm i Tiranës, fitoi çmimin për kryebashkiakun më të mirë të botës. Shumë janë dakord se kjo ka kontribuar në vizionin e tij të qytetit të Tiranës, si të qartë dhe projektin e ndryshuar fasadën e qytetit, për shijen e dikujt ndoshta ngjyra tepër i ndezur dhe përleshje, por me sa duket ka marrë edhe nga mediat e huaja dhe banorët e kryeqytetit shqiptar.

Shkaku i një ndryshimi të tillë drastik ishte ndryshku që sundonte në Tiranë të bërë para mbërritjes Ramës, sepse qyteti gjatë Enver Hoxhës ishte shumë i ndryshkur, dhe të gjitha ndërtesat në qytet, ose humbasin fasadë apo fasada ishte bërë gri, dhe kjo ka ndikuar në disponimin e përgjithshëm në qytet. Megjithatë, problemi që ka dalë kohët e fundit është se fasadat e reja bien nga ndërtesat e vjetra për shkak të përkeqësimit. Prandaj, qeveria e qytetit ka filluar renovimin e plotë të qytetit, si dhe zhvillimin e planeve të reja hapësinore dhe urbane, me qëllim që të gjitha ndërtesat e vjetra në të ardhmen të zëvendësohet me një të re, pa braktisur idenë e ngjyra të ndritshme.

Përkundër problemeve në Tiranë, është bërë progres. Kanë filluar  të ndërtohen tërheqjet e para reale turistike të tilla si një makinë të gjatë kabllore në Evropë, të cilat mund të arrijnë kulmin e dytë më të lartë në afërsi të Tiranës. Teleferiku në vetvete ka përfunduar, por ende nuk ka objekte të përshtatshme për shoqërim. Një tërheqje shtesë është një restorant i rradhës në majë të ndërtesës. Për fat të keq, potencialet dhe atraksionet ekzistuese ende nuk janë vlerësuar, dhe arrijnë kulmin e dytë në afërsi të Tiranës.