Orari i udhëtimeve LESKOVAC deri ULQIN

Leskovaci është një vendbanim qytetar dhe qendër administrative me të njëjtin emër të njësisë territoriale dhe të Qarkut Administrativ të Jabllanicës.

Qyteti daton që nga Perandoria Romake. Emri mesjetar i vendbanimit është Gluboçica.

Legjenda thotë se nën kodër në afërsi të qytetit të sotëm gjendej një liqen, dhe pas tharjes e tij atje u ngrit një dru (lajthi), sipas të cilës që qyteti më shumë se 700 vjet mori emrin e tij. Emri i tanishëm i qytetit si emër i vendbanimit përmendet së pari në vitin 1308 në Kartën e Mbretit Milutin.

Gjatë bombardimeve të NATO-s të RFJ-së në vitin 1999, Leskovac dhe rrethinat e saj u bombarduan pothuajse çdo ditë. Gjatë një fluturimi, 12 prill 1999, u godit një urë hekurudhore në Grdelica Gorge dhe treni të udhëtarëve, e cila ishte në atë moment kaluar urën. Në këtë sulm, dhjetra civilë u vranë.

Në Leskovc, u vendosur libraria Nacionale Radoje Domanović që rrjedh nga Biblioteka e Qytetit e themeluar në vitin 1869. Biblioteka u caktua në vitin 1961 për bibliotekën e shtëpive të rrethit të Jabllanicës. Sot biblioteka ka mbi 80.000 libra dhe botime të tjera të shpërndara në sektorë të ndryshëm, duke përfshirë kreditimit dhe departamentit të fëmijëve, Fondin e shkencave sociale dhe departamentit e cila është themeluar në vitin 2012 si një trashëgimi dhe cila është emëruar pas Nikolai Timchenko dhe ka më shumë se 15.000 tituj.

Në Leskovc me 2 Maj 1948 u themelua Muzeu Kombëtar, i cili përbëhej nga tre departamente - etnografik dhe arkeologjik, të luftës çlirimtare kombëtare dhe lëvizjes së punëtorëve dhe Muzeun e industrisë së tekstilit. Muzeu u zhvendos më pas në një ndërtesë të re më 10 maj 1974, duke hapur mundësinë për zhvillimin e aktiviteteve të muzeut, dhe sot përbëhet nga disa departamente të arkeologjisë, historisë, historisë së artit, etnologjisë, ruajtjen dhe prodhimin e suvenireve.

Ulqini është themeluar rreth shekullit V p.e.s. nga ilirët. Gjatë mesjetës ishte nën udhëheqjen sllave dhe pastaj nën atë të Balshajve. Në këtë kohë ishte qendër e rëndësishme e pushtuesve të rinjë. Më 1405 u morr nga Republika e Venedikut e pasaj më 1571 nga Perandoria Osmane. Në Ulqinin osman jetoi vitet e fundit të jetës edhe "mesia i rremë", Sabataj Cevi. Më 1880 e pushton Principata e Malit të Zi. Gjatë gjysmës së dytë të shekullit XX, Ulqini do të përjetoj edhe epokën e tij të artë, që u ngrit nga turizmi i nivelit të lartë.

Ulqini gjendet në pjesën jugore të Malit të Zi dhe është qyteti më jugor i tij. Qyteti laget nga Deti Adriatik dhe lartësia e tij mbidetare është rreth 7 metra. Në afërsi të Ulqinit gjendet Liqeni i Shasit, të cilin ornitologët e quajnë "miniatura e liqenit të Shkodrës", i pasur me peshq dhe zogj uji, si dhe Fusha e Shtojit, tërheqje e veçantë në bregdetin Adriatik për gjahtarë. Si pasuri tjetër hidrografike është edhe Lumi Buna.

Ulqini karakterizohet me variantin Adriatik të klimës mesdhetare dhe me vegjetacionin subtropikal. Ulqini ka klimë të përshtatshme dhe nga ky aspekt mundë të krahasohet me qendrat më të njohura turistike të Mesdheut. Temperatura mesatare gjatë vitit është 16 °C. Muaji më i ftohtë është janari e më i nxehti është korriku. Temperatura maksimale absolute është 38.5 °C në korrik ndërsa temperature absolute minimale është -8.4 °C në janar.. Mesatarja e ditëve me diell ne Ulqin është 218 ditë, qe do te thotë mesatarisht 2,706 orë ne vit, ose 7.4 orë në ditë.

Në pjesën e përgjysmuar të zonës më dinamike të Mesdheut është një habitat për njëzet mijë specie të zogjve ndër të cilët janë pelikanët, karpatët etj. Çfarë e bën atë unik në krahasim me vende të tjera turistike është një monument natyror të Malit të Zi - Valdanos dhe Ada Bojana.

Gjiri i Valdanos, si një plazh me gjatësi prej 376 metrash, është burimi i harmonisë natyrore për ne. Monumenti më i madh i ullinjve është në Mal të Zi si tetëmbëdhjetë mijë pemë ulliri, moshat mesatare prej rreth tetëqind ndërtesash.

Ada Bojana është një fenomen i rrallë natyror, duke pasur parasysh faktin se fundi i shtratit të tij është dy ose pesë metra nën nivelin e detit, në një distancë prej tridhjetë e gjashtë kilometra në rrjedhën e sipërme. Në luginën e saj ka ujin e detit dhe lumit. Ai përfaqëson një rezervë natyrore me rëndësi të jashtëzakonshme për florën dhe faunën.

Për të dashuruarit me përmbajtje kulturore dhe historike, me siguri janë të paevitueshme vizitat në Qytetin e Vjetër të Shasit, Qytetin e vjetër të Ulqinit, Hamami dhe Çarshija, Kuli Balshiq dhe Sahat Kula, Xhamia e Kisha në Qytetin e Vjetër, Bregdetarët e Detit, dhe Kisha e Shën Nikollës.

Plazhet e Ulqinit

1. Me rërë: „Ada Bojana“, „Miami beach“, „Safari“, „MCM“, „Kite Surf Dolcinium“, „Tampico“, „Toni Grill“, „Tropicana“, „Ivana“, „Mojito“, „Coco“, Mala plaža, „Adriatica“, „Saranda“, „Copacabana“
2. Me gurë: „Albatros“, „Aquarius“, Ženska plaža, „Valdanos“, „Liman II“, „Sapore di Mare“.

Ngjarjet më të rëndësishme:

• Festivali i fëmijëve - shkurt;
• Dita e Bashkisë së Ulqinit - prill;
• Pro Beach shofer - Prill;
• Kite Surf Competition - Qershor;
• Festivali i Soulit Jugor - Qershor;
• Festivali I vjetër - Korrik;
• Panairi i Librit - Korrik;
• Ngjarja e Piratëve dhe Servantusit – August;
• Skena Verore - Gusht;
• Festivali Ndërkombëtar i Dolcinium - tetor