Manastir Šudikova podignut je 1219. godine u Budimlju i od svog osnivanja bio je centar kulturnog i obrazovnog života Polimlja, u periodu od XIII do XVII vijeka. Sudeći po istorijskim izvorima, pored ovog manastira nalazio se crkveni sud sa sjedištem sudika, po kojem je, kako se pretpostavlja i dobio naziv.

Ovaj manastir predstavljao je glavno uporište sveštenstvu budimljanske mitropolije prilikom čestih napada od strane turske vojske tokom XVI i XVII vijeka. Prilikom ofanzive sklanjali bi sva crkvena blaga u obližnjoj klisuri i nepristupačnim pećinskim otvorima. Međutim, nakon što su se u XVIII vijeku stanovnici Polimlja pridružili austrijskoj vojsci, Turci su iz osvete skoro u potpunosti razorili ovaj sakralni objekat. Shodno tome, njegova obnova vršena je u par navrata.

U sklopu ovog sakralnog spomenika postojala je “Šudikovska škola” koja se sastojala od učiteljske, prepisivačke, ikonopisačke, freskopisačke, slikarske i medicinske škole. Ova čuvena škola iznjedrila je mnoge poznate umjetnike tog vremena među kojima su najpoznatiji slikar, pop Strahinja Budimljanin, kao i freskopisci episkop Teofil i monah Jevstatije. U okviru prepisivačke škole nastao je jedan od najstarijih pisanih spomenika iz ovih krajeva - “Svetootački zbornik” kao i poznati “Minej” mitropolita Gerasima, “Psaltir” jeromonaha Danila i “Molebnik” đakona Mihaila.

Ikonostas kao i ikone na polijeleju u crkvi ovog manastira, koja je posvećena Vavedenju Presvete Bogorodice, rad je Vojislava Lukovića, beogradskog ikonopisca.

U blizini manastira nalazi se izvor pod nazivom “Sveto vrelo” kojem se pripisuju ljekovite moći . Vjeruje se da je i sam kralj Stefan Dečanski tu dolazio kako bi se izliječio.