Red vožnje SOKOBANJA do MEĐUGORJE

Sokobanja se nalazi u jugoistočnoj Srbiji, na nadmorskoj visini od 400 metara u kotlini izmedju planina Rtnja (1560m) i Ozrena (1174m).

Sokobanja (9000 stanovnika) je privredni, zdravstveni, kulturni i turistički centar opštine koja zahvata površinu od 525km2, u kojoj u 25 naseljenih mesta živi oko 20.000 stanovnika.

Osnovna grana privrede je turizam uz poljoprivredu i rudarstvo. Zahvaljujući dobrim saobraćajnim vezama u Sokobanju se stiže asfaltnim putem, brzo i lako iz svakog pravca.

Od davnina poznata kao turistička destinacija, Sokobanja ima osnovne elemente za formiranje raznovrsne turističke ponude: termomineralne vode, idealnu nadmorsku visinu 400m, povoljnu klimu, netaknutu prirodu koja je okružuje, bogatu kulturnu baštinu....

Sokobanja svojim posetiocima tokom cele godine i raznovrsne kulturno-zabavne sadržaje i manifestacije. Dani provedeni u Sokobanji ostaju trajno u nezaboravnoj uspomeni, pa je turistirado posećuju, otkrivajući u njoj uvek nove zanimljive detalje. Danas je Sokobanja jedno od najposećenijih turističkih mesta u Srbiji.

Lečenje u Sokobanji obavlja se , na osnovu utvrdjenih indikacija, kupanjem u toploj, blago radioaktivnoj vodi i inhalacijom, prema uputu i pod nadzorom lekara. Sokobanjski vazduh, sam po sebi je lek za obolele od astme.

Termalni izvori Sokobanje spadaju medju najradioaktivnije u ovom delu Evrope. Ukupno je šest glavnih,čija se temperatura vode kreće od 28-45 stepeni celzijusa. Obzirom da je izbijanje radioaktivnih gasova na čitavoj teritoriji Banje veliko, svaki posetilac je izložen blagoj inhalaciji, što veoma korisno utiče na disajne organe i ceo organizam.

Područje Sokobanje obiluje vrednim kulturno istorijskim spomenicima, crkvama i manastirima: srednjevekovni grad Sokograd, ostaci Vrmdžanskog grada, turski Amam (XV vek), restoran "Milošev konak", zgrada administracije Kneževine Srbije (XIX vek), crkva Sv. Preobraženja Gospodnjeg u centru Sokobanje, crkva Rodjenja Sv.Bogorodice na Lepteriji, manastir Jermenčić (XIV vek) na Ozrenu, crkva Uspenja Sv.Bogorodice u Jošanici (XI vek), crkva Ognjene Marije u Gradašnici, crkva Sv.Ilije u Istocima (XIX vek), spomen česma Knez Miloš Obrenović, Hajduk Veljka petrovića i Ljube Didića.

Lovišta na području Sokobanje su pravo mesto za najinteresantniju avanturu! U skladu sa propisanim zakonom i prema lovačkom kalendaru za divljač u režimu zaštite, odnosno cenovniku koji je doneo UO Lovačkog saveza Srbije, možete se na ovim terenima okušati u lovu na: zeca, poljsku jarebicu, divlju svinju, šumsku šljuku, fazana, divlju patku, lisku, goluba grivaša, prepelicu, grlicu, gugutku, potom srndaća i srne. Ne manje atraktivan je i lov na divljač van režima zaštite: vuka, divlju mačku, rakunopsa i lisice.

Kako svjedoče brojni povjesni spisi, Međugorje se prvi put spominje krajem XVI vijeka kao autonomna župa u okviru Naronskog okruga. U njoj su pronađeni ostaci kasnoantičke bazilike dok je sadašnja župa osnovana krajem XIX vijeka.

Međugorje se prostire u regiji Brotnjo koja se nalazi na teritoriji Federacije Bosne i Hercegovine. Ovo područje koje ulazi u sastav Općine Čitluk predstavlja jedan od najpoznatijih centara vjerskog turizma u svijetu. Vjernici iz cijelog svijeta dolaze pokloniti se na mjestu poznatom po ukazanju Djeve Marije. Ovaj fenomen prvi put uočen je, kako svjedoče vjernici, krajem XX vijeka, što je Međugorje učinilo jednim od najposjećenijih turističkih mjesta na Balkanu. Službeni naziv ovog sakralnog područja je „Svetište kraljice mira“ i godišnje ga obiđe oko milion pripadnika rimokatoličke vjeroispovjesti. Hodočasnici se u najvećem broju okupljaju u crkvi Svetog Jakova Zebedejeva, zaštitnika hodočasnika.

U Međugorju postoje tri mjesta hodočasničkog okupljanja, a to su Brdo ukazanja, Križevac i Župna crkva.

Brdo ukazanja - mjesto iznad zaseoka Podbrdo u Bijakovićima, na kome se jula 1981. godine ukazala Gospa. Na uzlaznoj putanji su 1989. godine postavljeni reljefi radosnih i žalosnih otajstava krunice, rad firentinskog profesora Carmela Puzzolo iz Firence.

Križevac - brdo iznad Međugorja na kom su stanovnici početkom XX vijeka podigli osam metara visok betonski križ, kao pomen 1900. godišnjice Isusovog raspeća. Skupine hodočasnika na ovom mjestu obavljaju pobožnost Križnog puta. S početka su ovdje postaje bile označene drvenim križevima, da bi 1988. godine na tom mjestu bile postavljene brončane postaje „Puta križa“, koje su takođe rad talijanskog kipara Carmela Puzzolo.

Župna crkva – nakon što je prilikom potresa stradala stara župna crkva, započeta je izgradnja nove crkve koja je završena 1969. godine i od tada prezentira mjesto slavljenja euharistije i sakramentalnog života. Crkva je kao i župa posvećena Svetom Jakovu starijem, apostolu i zaštitniku hodočasnika. U okviru crkve je podignut oltar i dvadeset ispovjedaonica kao i kapelica za euharistijsko klanjanje s prostorijama za predavanje i duhovne razgovore.

U Međugorju se odvijaju mnogobrojni međunarodni susreti: Molitveni doček Nove godine, Međunarodni susret voditelja centara mira, Međunarodni seminar za svećenike, Međunarodni seminar za bračne parove, Međunarodni molitveni susret mladih kao i Seminar posta molitve i šutnje.