Red vožnje ALEKSINAC do DONJI MILANOVAC

Aleksinac je grad u Srbiji i sjedište opštine u Nišavskom okrugu. Prema popisu iz 2022. ima oko 14 590 stanovnika. Aleksinac se nalazi na 30 kilometara od Niša, prema sjeveru, na autoputu prema Beogradu, ali je manje poznato da je on na raskrsnici još 2 magistralna puta, od kojih jedan vodi iz sjeveroistočne Srbije i Sokobanje preko Aleksinca u Toplicu; drugi put vodi iz Istočne Srbije preko Aleksinca, a dalje prema Kruševcu i Zapadnoj Srbiji.

Počev od XVI vijeka imamo podatke o Aleksincu i većini okolnih naselja. Najstariji podaci nalaze se u defteru za Kruševački sandžak, broj 55 pisanog 1516. godine. Iz njega zaključujemo da su skoro sva sadašnja naselja na toj teritoriji, kao i sam Aleksinac, srednjevijekovnog porijekla. 

U prošlosti, za razvoj Aleksinačkog kraja bilo je od velikog značaja što je kroz njega prolazio Carigradski drum, od kog se odvajao drum za Sokobanju i Knjaževac. Carigradskim drumom se prenosila roba iz Turske u Srednju Evropu, pa ga je zbog toga Knez Miloš temeljno popravljao i održavao.

Danas poljoprivredno zemljište zauzima čak 64% gradske teritorije, a oko 60%, domaćinstava se bavi poljoprivrednom proizvodnjom. Sa tim procentom Aleksinački kraj se ubraja u izradio razvijen poljoprivredni kraj. Najveći broj industrijskih preduzeća je zbog duboke finansijske krize zatvoren. Neka preduzeća su privatizovana, a neka čekaju na rekonstrukciju. Industrija je skoncentrisana u samom gradu i u Aleksinačkom Rudniku. 

Priodne ljepote Aleksinca ogledaju se u izuzetnoj raznolikosti pejzaža gde se smjenjuju pitome doline, guste šume, prostrani pašnjaci i visoki stenoviti vrhovi, tako da područije ove opštine ima sve uslove za razvoj seoskog turizma.

U gradu postoji Centar za kulturu i umjetnost, amatersko pozorište, Muzička škola, Zavičajni muzej i bogato opremljena narodna biblioteka. Aleksinac je uvijek bio gostoljubiv i otvoren grad. Sa parkom Brđanka, na kome se nalazi spomenik ruskim dobrovoljcima izginulim u ratu 1876. godine i Ruskom crkvom u selu Gornji Adrovac, podignutom na mjestu pogibije pukovnika Rajevskog, ruskog dobrovoljca, koji je i poginuo u borbi protiv Turaka 20. avgusta 1876. godine, zatim sa jezerom Bovan, sa dva srednjovjekovna manastira, u Lipovcu i u selu Praskovču, Aleksinac predstavlja značajnu turističku destinaciju u ovom dijelu Srbije. Seoski turizam se njeguje u selima Radevcu, Lipovcu i Gornjem Adrovcu u kojima su izgrađeni i adaptirani smještajni objekti koji turistima pružaju potpuni komfor. U ovim selima turisti mogu da se upoznaju sa tradicionalnim i skoro zaboravljenim zanimanjima i zanatima, pripremanjem tradicionalnih jela...Po podacima Organizacije za turizam i sport opštine Aleksinac, turisti koji posećuju grad najviše interesovanja pokazuju za obilazak istorijskih spomenika, crkava i manastira, takozvani vjerski turizam.

Kafići

Caffe Restart, Home, Babylon, Plan B, New pressing, Baron.

 

Restorani

Tiha noć, Zlatno ćoše plus, Iskra, Oaza, Morava

 

Manifestacije

Al rok fest, takmičenje harmonikaša Memorijal „Sanja Pavlović”, Smotra horova, orkestra i kamernih ansambala opštine Aleksinac

 

Smještaj

Popularni hoteli i moteli

Vila Vlasta, Aleksinac Centar-Vojislav Eror, Aleksinac Centar, Seosko turističko domaćinstvo Stojković, Bovanski Vidikovac

 

Šoping

MODA shopping centar, Robna kuća Đorđević, Balextra Aleksinac

 

Važni telefoni

Dom zdravlja 018 804-167

Apoteka 018 804-015

Dobrovoljno vatrogasno društvo 018 804-239

Hitna pomoć 018 804-366

 

 

 

 

 

Donji Milanovac je gradsko naselje u opštini Majdanpek u Borskom okrugu. Ovo mesto na samoj obali Dunava, neposredno u blizini veoma značajnog arheološkog nalazišta Lepenski Vir je ujedno i centar Nacionalnog parka Đerdap. Donji Milanovac se ranije zvao Poreč, novo ime je dobio po knezu Milanu Obrenoviću, rano umrlom sinu kneza Miloša.

Lepenski Vir je mezolitsko i neolitsko nalazište na desnoj obali Dunava u Đerdapskoj klisuri. Prve arheološke iskopine su urađene 1965. godine. Najznačajnije iskopine urađene su 1967. kada su pronađene mezolitske skulpture. Sa iskopavanjem je završeno 1971. godine kada je nalazište preneseno 29.7 m više da bi se izbeglo potpljavanje lokaliteta.

Buđenje kulture Lepenskog Vira i uspostavljanje njene svojevrsne umetnosti, otpočinje oko 7000. g. stare ere. Tri faktora - izolacija, promena klime i uvećanje lokalne populacije - bili su odlučujući za ovaj preobražaj. Đerdap - ta najveća klisura Evrope - odvajkada je predstavljala svet za sebe, a posebno u ranom holocenu kad su opustela sva okolna ravničarska područja.

Na Lepenskom Viru se u vremenu 6500-4500 godine stare ere, izdvajaju četiri osnovne faze razvoja: Proto-Lepenski Vir, Lepenski Vir I, Lepenski Vir II i Lepenski Vir III. Prve tri faze predstavljaju lovosakupljačke zajednice, dok je u četvrtoj fazi zastupljen period prvih zemljoradnika i stočara (od 5300. do 4500. godine pre nove ere).