Red vožnje ALEKSINAC do LJUBLJANA

Aleksinac je grad u Srbiji i sjedište opštine u Nišavskom okrugu. Prema popisu iz 2022. ima oko 14 590 stanovnika. Aleksinac se nalazi na 30 kilometara od Niša, prema sjeveru, na autoputu prema Beogradu, ali je manje poznato da je on na raskrsnici još 2 magistralna puta, od kojih jedan vodi iz sjeveroistočne Srbije i Sokobanje preko Aleksinca u Toplicu; drugi put vodi iz Istočne Srbije preko Aleksinca, a dalje prema Kruševcu i Zapadnoj Srbiji.

Počev od XVI vijeka imamo podatke o Aleksincu i većini okolnih naselja. Najstariji podaci nalaze se u defteru za Kruševački sandžak, broj 55 pisanog 1516. godine. Iz njega zaključujemo da su skoro sva sadašnja naselja na toj teritoriji, kao i sam Aleksinac, srednjevijekovnog porijekla. 

U prošlosti, za razvoj Aleksinačkog kraja bilo je od velikog značaja što je kroz njega prolazio Carigradski drum, od kog se odvajao drum za Sokobanju i Knjaževac. Carigradskim drumom se prenosila roba iz Turske u Srednju Evropu, pa ga je zbog toga Knez Miloš temeljno popravljao i održavao.

Danas poljoprivredno zemljište zauzima čak 64% gradske teritorije, a oko 60%, domaćinstava se bavi poljoprivrednom proizvodnjom. Sa tim procentom Aleksinački kraj se ubraja u izradio razvijen poljoprivredni kraj. Najveći broj industrijskih preduzeća je zbog duboke finansijske krize zatvoren. Neka preduzeća su privatizovana, a neka čekaju na rekonstrukciju. Industrija je skoncentrisana u samom gradu i u Aleksinačkom Rudniku. 

Priodne ljepote Aleksinca ogledaju se u izuzetnoj raznolikosti pejzaža gde se smjenjuju pitome doline, guste šume, prostrani pašnjaci i visoki stenoviti vrhovi, tako da područije ove opštine ima sve uslove za razvoj seoskog turizma.

U gradu postoji Centar za kulturu i umjetnost, amatersko pozorište, Muzička škola, Zavičajni muzej i bogato opremljena narodna biblioteka. Aleksinac je uvijek bio gostoljubiv i otvoren grad. Sa parkom Brđanka, na kome se nalazi spomenik ruskim dobrovoljcima izginulim u ratu 1876. godine i Ruskom crkvom u selu Gornji Adrovac, podignutom na mjestu pogibije pukovnika Rajevskog, ruskog dobrovoljca, koji je i poginuo u borbi protiv Turaka 20. avgusta 1876. godine, zatim sa jezerom Bovan, sa dva srednjovjekovna manastira, u Lipovcu i u selu Praskovču, Aleksinac predstavlja značajnu turističku destinaciju u ovom dijelu Srbije. Seoski turizam se njeguje u selima Radevcu, Lipovcu i Gornjem Adrovcu u kojima su izgrađeni i adaptirani smještajni objekti koji turistima pružaju potpuni komfor. U ovim selima turisti mogu da se upoznaju sa tradicionalnim i skoro zaboravljenim zanimanjima i zanatima, pripremanjem tradicionalnih jela...Po podacima Organizacije za turizam i sport opštine Aleksinac, turisti koji posećuju grad najviše interesovanja pokazuju za obilazak istorijskih spomenika, crkava i manastira, takozvani vjerski turizam.

Kafići

Caffe Restart, Home, Babylon, Plan B, New pressing, Baron.

 

Restorani

Tiha noć, Zlatno ćoše plus, Iskra, Oaza, Morava

 

Manifestacije

Al rok fest, takmičenje harmonikaša Memorijal „Sanja Pavlović”, Smotra horova, orkestra i kamernih ansambala opštine Aleksinac

 

Smještaj

Popularni hoteli i moteli

Vila Vlasta, Aleksinac Centar-Vojislav Eror, Aleksinac Centar, Seosko turističko domaćinstvo Stojković, Bovanski Vidikovac

 

Šoping

MODA shopping centar, Robna kuća Đorđević, Balextra Aleksinac

 

Važni telefoni

Dom zdravlja 018 804-167

Apoteka 018 804-015

Dobrovoljno vatrogasno društvo 018 804-239

Hitna pomoć 018 804-366

 

 

 

 

 

Ljubljana (njemački: Laibach, italijanski: Lubiana) je glavni i najveći grad Slovenije.  Gradska opština Ljubljana jedna je od 11 gradskih opština u zemlji.

Grad leži na rijeci Ljubljanici, približno 10 km od uliva u Savu. Istoričari se ne slažu o izvoru imena Ljubljana. Po mišljenju nekih izvor treba tražiti u riječi ljubljena, drugi smatraju da je u pitanju staro božanstvo Laburus, treći tvrde da je riječ došla iz latinskog izraza za rijeku koja poplavljuje, aluviana. Neki pak misle da potječe od njemačkog Laubach – mlačni potok.

Rimska naseobina Emona (Colonia Emona (Aemona) Iulia tribu Claudia) nastala je godine 15. naše ere. Ljubljana se prvi put pominje pod današnjim imenom 1144. (kao Laibach) i 1146. (Luwigana). Godine 1220. dobila je prava grada, a 1335. zajedno s ostatkom Kranjske došla u posjed Habsburgovaca. U 1461. postala je sjedište biskupije te se u kasnom srednjem vijeku razvila u kulturno središte Slovenaca. Habsburška vladavina bila je prekinuta samo u razdoblju 1809. – 1813. kada je Ljubljana bila glavni grad francuskih Ilirskih provincija. Godine 1821. grad je bio domaćin Ljubljanskog kongresa.

Poslije raspada Austro-Ugarske 1918. Ljubljana je zajedno s većim dijelom slovenskih zemalja ušla u sastav Kraljevine SHS. Novom administrativnom podjelom 1929. postala je glavni grad Dravske banovine, a nakon Drugog svjetskog rata glavni grad jugoslavenske Socijalističke Republike Slovenije. Ulogu glavnog grada je zadržala i nakon osamostaljenja Slovenije 1991.

U Ljubljani se nalazi približno 30 hektara parkova. Najveći dio te površine zauzima park Tivoli s površinom od 17,5 ha, ostalu površinu dijeli 28 manjih parkova.

Ljubljana ima i botaničku baštu, osnovanu 1810. godine, koja je najstarija slovenska institucija s neprekidnim djelovanjem.