Red vožnje BAČKA TOPOLA do SOLUN

Bačka Topola je gradsko naselje u Sjevernobačkom okrugu. Na sjeveru se graniči sa Suboticom, na sjeveroistoku sa opštinom Senta, na istoku sa opšinom Ada, na jugoistoku je opština Bečej, na jugu opština Mali Iđoš, jugozapadu opština Kula I na zapadu opština Sombor.

Turističko – geografski položaj opštine je izuzetno povoljan jer tu prolazi međunarodni put u pravcu sjever – jug, autoput Koridor 10, međunarodna željeznička magistrala Budimpešta – Beograd kao I savremeni regionalni putevi.
Teritorija opštine je naseljena od praistorije, o čemu svjedoče i arheološke iskopine. U kasnijem periodu na ovim područjima su živeli Sarmati i Avari, a od IX vijeka Mađari. Prilikom iskopavanja, nađeni su ostaci naselja i groblja ovih naroda. U srednjem vijeku, na mjestu današnje Bačke Topole, postojala je crkva pod nazivom Pustatemplom.

U istoriji naselja 1750-a godina predstavlja prekretnicu. Te godine, 15-og septembra, grof Antun Grašalković zadužuje slobodnjaka, Ferenca Čizovskog za naseljavanje bačkotopolske pustare. Pal Krai je za zasluge u borbama protiv francuskih snaga 1800. godine kao nagradu dobio Bačku Topolu. Porodica Krai počinje da razvija naselje, i već 1806. godine dobija status varošice kao središta ovog kraja sa pravom održavanja tri vašara godišnje. Početkom 1849. godine, Bačka Topola je opljačkana i grad je djelimično izgoreo. Nakon Mađarske revolucije, život se polako obnavljao.

U drugoj polovini XIX vijeka, grad se razvija i započinje industrijalizacija.

Razvoj je tokom Prvog svjetskog rata donekle usporen i djelimično preusmjeren. Nakon Drugog svjetskog rata razvoj Bačke Topole je doživio korjenite promjene i krenuo novim pravcima. Počinje obimna izgradnja i snažna industrijalizacija, mijenja se i izgled i ambijent grada. Danas, opština Bačka Topola spada u srednje razvijene opštine Srbije.

Solun ili Tesaloniki je drugi, po veličini i značaju, grad u Grčkoj i jedna od najznačajnijih luka Balkana. Rasprostire se na 17 km duž Solunskog zaliva.

Osnivač Soluna je kralj Kasander (315. godine p.n.e.). Vjeruje se da je grad dobio ime po Tesaloniki, supruzi kralja Kasandra i polusestri Aleksandra Velikog. Ime grada je na svim jezicima izvedeno iz naziva Tesaloniki. U jezicima zapadne Evrope grad se najčešće naziva „Salonika“ dok u južnoslovenskim jezicima preovlađuje naziv „Solun“ izveden iz turske verzije imena „Selanik“.

Solun je veoma važan industrijski, trgovački i kulturni centar. Poznat je po mnogobrojnim spomenicima i zgradama iz vizantijskog i otomanskog perioda.

U Solunu se nalazi čak 25 muzeja: Arheološki, Etnografski, Rotonda, Muzej jevrejskog prisustva - koji obrađuju dio istorije grada koji su označili jevreji i prati istorijski put jevreja Soluna, Vodovodni muzej Soluna - za sve zainteresovane za istoriju vodosnadbijevanja ovog velikog grada duge tradicije. Pomena radi, u Solunu je i jedan od najvećih univerziteta na Balkanu, Tehnička akademija, Ekonomski institut, dve Državne muzičke škole i nekoliko kulturnih udruženja. Solun je i domaćin festivala filma u oktobru i novembru, pozorišnog festivala, susreta plesnih grupa, festivala Grčke pjesme kao i velikog jesenjeg festivala muzike i pozorišta pod nazivom "Dimitrija". 

Solun se sve više afirmiše i kao sajamski grad i grad simpozijuma, privlačeći na desetine hiljada posjetilaca ovakvih događaja. Simpozijumski centar Velidio je jedan od najvećih te vrste na Balkanu. Pogodan je za sve vrste manifestacija, a u istom dielu grada na prostoru Helehro - Nacionalne organizacije međunarodnih i lokalnih sajmova, postoji još jedan simpozijumski centar Nikolaos Jermanos.