Red vožnje BEČ do CIRIH

Beč je glavni grad i ujedno jedna od saveznih država Austrije. Beč je 10. najveći grad Evropske unije, daleko najveći grad Austrije i njeno političko, ekonomsko i kulturno središte.

Leži na Dunavu u najistočnijem dijelu Austrije, nedaleko od granice sa Slovačkom, Mađarskom i Češkom. Istorija Beča počinje prije oko četiri milenijuma, čime se područje grada svrstava među najstarije ljudske naseobine na svijetu, na raskršću putnih pravaca sjever-jug, povezujući Baltik sa Jadranom, i zapad-istok, povezujući zapadnu Evropu sa Balkanom i dalje Azijom. Bio je sjedište imperatora Svetog rimskog carstva, glavni grad Austrijskog carstva, te Austrougarske monarhije kada je i dostigao svoj vrhunac krajem XIX vijeka i sa oko dva miliona stanovnika predstavljao četvrti grad po veličini na svijetu (poslije Londona, Pariza i Njujorka), kulturno središte, luku, industrijski i trgovački centar.

Beč je oduvijek predstavljao raskrsnicu puteva između zapada i istoka, pravcem Dunava između centralne i jugoistočne Evrope, i na ruti najstarije evropske trase između juga i sjevera, na Putu ćilibara. Ovakav položaj grada pogodovao je prvenstveno razvoju trgovine i putne infrastrukture, a potom i ne manje značajnim kulturnim uticajima i prilivu stanovništva iz raznih regiona Evrope.

Grad nosi i epitet muzičke prestonice svijeta u kojoj su živjeli i stvarali kompozitori kao što su Mocart i Betoven i jednog od najznačajnijih kulturnih centara starog kontinenta.

Na osnovu studije konsultantske firme za ljudske resurse Mercer o kvalitetu života u svjetskim metropolama Beč je 2015. proglašen najboljim gradom za život na svijetu.

Period baroka i klasicizma

XVIII vijek bio je zlatno doba za građevinarstvo i izgradnju, period uspona i procvata Beča. Došlo je do potpune rekonstrukcije građevina i gradskih cjelina u stilu baroka (Vienna gloriosa), te su tako izgrađeni mnogobrojni dvorci i palate za plemiće od kojih su najpoznatije palata Šenbrun (Schloss Schönbrunn), Lihtenštajn (Liechtenstein), Švarcenberg (Schwarzenberg) kao i Belvedere (Schloss Belvedere), raskošna palata sagrađena za austrijskog princa Eugena Savojskog.

Sa procvatom grada i gradskog života, Beč je ubrzo postao i jedan od najvažnijih kulturnih centara Evrope, najviše na polju klasične muzike čiji su najznačajniji predstavnici Jozef Hajdn, Volfgang Amadeus Mocart, Ludvig van Betoven i Franc Šubert.

Od 1804. godine Beč je glavni grad novouspostavljenog Austrijskog carstva (1804—1864), da bi u njemu 1806. godine bilo proglašeno ukidanje Svetog rismog cartsva. Nakon pada Napoleona, u Beču je 1814/1815. održan čuveni Bečki kongres kojim je uspostavljena nova politička mapa Evrope.

Kultura

Umjetnost i kultura imaju dugu tradiciju u Beču. Posebnu vrijednost i međunardni značaj ima kulturno stvaralaštvo na polju muzike čiji su utemeljitelji bili svjetski poznati kompozitori i muzičari. U svjetskim razmjerama poznati su Bečki valcer, Hor bečkih dječaka, tradicionalne muzičke manifestacije kao što je Novogodšnji koncert bečke filharmonije, bečki balovi, kao i mnogobrojna kulturna zdanja poput Opere i mnogobrojnih gradskih pozorišta, galerija i muzeja. Beč je poznat i na polju literarnog stvaralaštva, alternativnih formi kulturnog izražavanja, boemstvu, tradicionalnoj kuhinji i mnogobrojnim kafeima.

Važni pravci, tj. kulturni krugovi i institucije u gradu bili su Bečka škola muzike (prva), Druga bečka škola muzike, Bečki krug filozofa, Bečka literarna grupa, Bečka škola fantastičnog realizma u slikarstvu i Austrijska škola ekonomista.

Beč važi za svjetski glavni grad muzike jer su u njemu radili i vijekovima stvarali kompozitori koji su dali presudan pečat svjetskoj muzičkoj sceni, prije svega na polju klasične muzike. Najpoznatiji predstavnici iz grupe bečkih klasičara (1780—1827) su Jozef Hajdn, Volfgang Amadeus Mocart, Ludvig van Betoven, Franc Šubert, Franc List, Johanes Brams, Johan Štraus (mlađi), Johan Štraus (stariji), Gustav Maler kao i članovi Druge bečke škole početkom XX vijeka Arnold Šenberg, Anton Vebern, Alban Berg i Ernst Krenek.

Orkestar Bečke filharmonije, kome prilaze i članovi ansambla Državne opere, proglašen je 2006. godine najboljim evropskim orkestarskim sastavom po mišljenju međunarodnih muzičkih stručnjaka.

Od 2001. godine kulturno-istorijsko jezgro Beča je na listi centara kulturne baštine od posebnog značaja i pod zaštitom Uneska.

Muzeji

Istorijski najznačajniji muzejski eksponati danas se čuvaju u zdanju Hofburga. Među najznačajnijima su riznica Habsburške dinastije, dio čitave kolekcije sabranih eksponata od prvorazrednog značaja među kojima se ističe kruna Svetog rimskog carstva i carska kruna Austrijskog carstva. Ovdje se nalazi i Sisi-muzej, posvećen austrijskoj carici Elizabeti i Nacionalna biblioteka Austrije.

Čuvena Albertina pripada takođe dvorskom kompleksu Hofburga. Ovaj muzej obuhvata impozantnu zbirku grafika sa oko 65 hiljada crteža i više od milion grafika što je čini najvećom na svijetu. U novom dijelu kompleksa Hofburga nalazi se Efeski muzej koji predstvalja deo Muzeja istorije umjetnosti, kolekcija starih muzičkih instrumenata kao i zbirka dvorskih lovačkih trofeja.

Bečki Kvart muzeja predstavlja jedan od najvećih kulturnih, muzejskih kompleksa na svijetu. On obuhvata Muzej moderne umjetnosti (MUMOK), Leopoldov muzej u kome se nalazi impozantna zbirka djela Egona Šilea pored kolekcija djela iz doba Bečkog secesionizma, moderne i austrijskog ekspresionizma (Gustav Klimt, Oskar Kokoška i drugi), Galerija umjetnosti, Arhitektonski muzej, Kvart plesa i igara, Atelje 21 i Dječji muzej Zoom.

Da je Švajcarska zemlja koju s pravom nazivaju domovinom mliječne čokolade govori podatak da svaki stanovnik pojede više ove čarobne poslatice nego stanovnik bilo koje druge zemlje. Njemački, Italijanski, Francuski i Retromanski su zvanični jezici. Najviše se ponose satovima, čokoladama, sirevima kao i pedantnošću svojih građana.

Cirih glavni grad kantona koji broji nešto više od milion stanovnika, ima oko 400.000 stanovnika. Prema istraživanju 2006. godine proglešen je za mjesto sa najboljim kvalitetom života. Na obali jezera Cirih, gdje rijeka Limat ističe iz jezera, Cirih se od alpskog gradića pretvorio u metropolu, centar istoimenog kantona, gdje se čuju svi svjetski jezici. Od mjestašca u podnožju brda Utilberg, gdje je Johana Špri napisala jednu od najljepših dječijih knjiga,“Hajdi“, sada je finansijska prestonica Švajcarske i globalno bankarsko tržište. Jedan od prvih gradova u Evropi koji je počeo da uvozi vunu, svilu i lan. Danas je jedan od najuspješnijih poslovnih centara Evrope.

Cirih ima umjereno kontinentalnu klimu sa proječnom gogišnjom temperaturom od 9 °C. Vjetrovi sa zapada posebno utiču na klimu i donose padavine. Najhladniji mjesec je januar sa prosječnom temperaturom od 0,2 °C, dok je najtopliji jul sa prosječnom temperaturom od 17 °C.

Šta posjetiti u Cirihu

Lindenhof, veliki park, nulta tačka Ciriha. Ljudi ovdje nerijetko igraju šah dok zagrljeni parovi sjede na klupama ili zidićima i uživaju u pogledu na rijeku Limat. Ovdje je primljeno hrišćanstvo, započet pokret reformacije.

Crkva Fraumunster, osnovana u IX vijeku. Ovdje su aristokratske žene živjele i sve do reformacije imale isključivo pravo da kuju novac. Pored elegantnog tornja ova crkva je posebno privlačna po vitraži slavnog umjetnika Marka Šagala iz 1970. godine.

Crkva svetog Perta je posebna po tome što ima najveći brojčanik na svijetu, čiji prečnik iznosi 8.64 metra.

Grosminster, romanička crkva iz 11. vijeka čiji su tornjevi prepoznatljiv detalj grada. Prema legendi, crkvu je gradio Karlo Veliki. Do vrha tornja je 187 stepenika, odakle se pruža pogled na cijeli grad.

Muzej igračaka gdje se može vidjeti kakvim su se igračkama igrala djeca od 18. do sredine 20.vijeka.

Muzej umjetnosti u kojem se mogu vidjeti djela velikih umjetnika poput Picasa, Munaka i Šagala.

Muzej Atal, muzej gdje su smeštene prave kosti dinosaurusa.