Red vožnje DONJI MILANOVAC do GOLUBAC

Autobus od DONJI MILANOVAC do GOLUBAC ne prolazi kroz druge gradove ili veća značajna mjesta. Dužina puta je oko 58 km. Prosječno trajanje putovanja po redu vožnje je 01 sat i 05 min.

Prtljag se obično plaća po torbi na svim polascima u zavisnosti od prevoznika. Na linijama saobraćaju autobusi visoke i srednje turističke klase dok na kraćim relacijama neki prevoznici organizuju putovanje turističkim kombijima ili malim autobusima.

Red vožnje DONJI MILANOVAC - GOLUBAC postoji za sljedeće dane:

ponedjeljak
utorak
srijeda
četvrtak
petak
subota

Autobuski prevoznici koji saobraćaju na relaciji od DONJI MILANOVAC do GOLUBAC: Arriva Litas - Požarevac.

Donji Milanovac je gradsko naselje u opštini Majdanpek u Borskom okrugu. Ovo mesto na samoj obali Dunava, neposredno u blizini veoma značajnog arheološkog nalazišta Lepenski Vir je ujedno i centar Nacionalnog parka Đerdap. Donji Milanovac se ranije zvao Poreč, novo ime je dobio po knezu Milanu Obrenoviću, rano umrlom sinu kneza Miloša.

Lepenski Vir je mezolitsko i neolitsko nalazište na desnoj obali Dunava u Đerdapskoj klisuri. Prve arheološke iskopine su urađene 1965. godine. Najznačajnije iskopine urađene su 1967. kada su pronađene mezolitske skulpture. Sa iskopavanjem je završeno 1971. godine kada je nalazište preneseno 29.7 m više da bi se izbeglo potpljavanje lokaliteta.

Buđenje kulture Lepenskog Vira i uspostavljanje njene svojevrsne umetnosti, otpočinje oko 7000. g. stare ere. Tri faktora - izolacija, promena klime i uvećanje lokalne populacije - bili su odlučujući za ovaj preobražaj. Đerdap - ta najveća klisura Evrope - odvajkada je predstavljala svet za sebe, a posebno u ranom holocenu kad su opustela sva okolna ravničarska područja.

Na Lepenskom Viru se u vremenu 6500-4500 godine stare ere, izdvajaju četiri osnovne faze razvoja: Proto-Lepenski Vir, Lepenski Vir I, Lepenski Vir II i Lepenski Vir III. Prve tri faze predstavljaju lovosakupljačke zajednice, dok je u četvrtoj fazi zastupljen period prvih zemljoradnika i stočara (od 5300. do 4500. godine pre nove ere).

Golubac ili Golubački grad je srednjevjekovna tvrđava koja se nalazi u Nacionalnom parku Đerdap, na desnoj obali Dunava, četiri km nizvodno od današnjeg naselja. Smještena je na visokim liticama, na mjestu na kom se rijeka sužava, na samom ulazu u Đerdapsku klisuru.

Golubac je građen lepezasto i sastoji se od tri dijela: prednjeg, zadnjeg i gornjeg grada (sa citadelom). Čini ga ukupno deset kula i dvije velike kolske kapije. Kule su kasnije Turci ojačali otvorima za topove i dodavanjem još jedne kule oko 1480. godine. Ispred grada se nalazi prednji zid koji čini spoljni zid šanca, a koji je vjerovatno bio pun vode jer je povezan sa Dunavom koji ga je punio. Grad je teškim lancem povezan sa stenom Babakaj (koja i danas viri iz vode u sred Dunava), tako da je u potpunosti kontrolisao kako drumski, tako i riječni saobraćaj kroz Đerdapsku Klisuru.

Danas je Golubačka tvrđava zapuštena, unutrašnji drveni prilazi kulama su truli i opasni, pa je posmatranje tvrđave bezbjedno samo sa spoljne strane, a ulaz u tvrđavu, iako je moguć penjanjem uz zidine, nije preporučljiv iz bezbjedonosnih razloga. Iako zapušten, Golubac je vrlo posjećen, što zbog činjenice da kroz njega prolazi magistralni put, te i zbog toga što se nalazi blizu Lepenskog Vira, tako da ta dva lokaliteta tvore zajedničku turističku cjelinu. Napori, koje opština Golubac ulaže u ovo utvrđenje su usmereni ka afirmaciji značaja Golubačke tvrđave na turističkoj karti zemlje, pa i Evrope.

Zbog istorijskog značaja i izuzetne arhitektonske vrijednosti, Golubačka tvrđava je proglašena za spomenik od izuzetnog značaja 1979. godine.