Red vožnje Dresden do BAČKA TOPOLA

Drezden (njem. Dresden) je grad u Njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Smješten je u dolini rijeke Elbe, dvadesetak kilometara od granice sa Češkom. Zbog svog izuzetnog kulturno-istorijskog značaja poznat je pod imenom „Firenca na Elbi“ (njem. Elbflorenz). Čuven po svojim građevinama iz doba baroka i umjetničkim zbirkama.

U Drezdenu živi oko 512.000 stanovnika, a 1,25 milion u širem gradskom području. Tokom posljednih šezdesetak godina u gradsko područje je uključen veliki broj prigradskih naselja, tako da je Drezden četvrta po veličini urbana regija u Njemačkoj, poslije Berlina, Hamburga i Kelna. Drezden pripada široj populacionoj regiji koja se naziva Saksonski trougao.

Grad se nalazi u istočnom dijelu Njemačke, na nadmorskoj visini od 113 metara. Površina opštine iznosi 328,3 km². Grad je podijeljen na 19 okruga. Centar grada (Stari grad - Altštat) nalazi se na lijevoj obali Elbe, gdje se nalaze i četvrti Kota, Blazevic i Plauen. Na desnoj obali rijeke su Novi grad (Nojštat), Lošvic i Pišen.

Usljed svog položaja uz rijeku Elbu, Drezden je često u opasnosti od poplava. Naročito opasno je bilo izlivanje rijeke 2002. Grad od poplava štite dva rova širine 50 metara, kao i neke površine koje su namjerno ostavljene neizgrađene.

Drezden je jedan od najzelenijih gradova Evrope, jer šume i parkovi pokrivaju 63% gradskog podučja. Na sjeveru grada je šuma veličine 50 km².

Bačka Topola je gradsko naselje u Sjevernobačkom okrugu. Na sjeveru se graniči sa Suboticom, na sjeveroistoku sa opštinom Senta, na istoku sa opšinom Ada, na jugoistoku je opština Bečej, na jugu opština Mali Iđoš, jugozapadu opština Kula I na zapadu opština Sombor.

Turističko – geografski položaj opštine je izuzetno povoljan jer tu prolazi međunarodni put u pravcu sjever – jug, autoput Koridor 10, međunarodna željeznička magistrala Budimpešta – Beograd kao I savremeni regionalni putevi.
Teritorija opštine je naseljena od praistorije, o čemu svjedoče i arheološke iskopine. U kasnijem periodu na ovim područjima su živeli Sarmati i Avari, a od IX vijeka Mađari. Prilikom iskopavanja, nađeni su ostaci naselja i groblja ovih naroda. U srednjem vijeku, na mjestu današnje Bačke Topole, postojala je crkva pod nazivom Pustatemplom.

U istoriji naselja 1750-a godina predstavlja prekretnicu. Te godine, 15-og septembra, grof Antun Grašalković zadužuje slobodnjaka, Ferenca Čizovskog za naseljavanje bačkotopolske pustare. Pal Krai je za zasluge u borbama protiv francuskih snaga 1800. godine kao nagradu dobio Bačku Topolu. Porodica Krai počinje da razvija naselje, i već 1806. godine dobija status varošice kao središta ovog kraja sa pravom održavanja tri vašara godišnje. Početkom 1849. godine, Bačka Topola je opljačkana i grad je djelimično izgoreo. Nakon Mađarske revolucije, život se polako obnavljao.

U drugoj polovini XIX vijeka, grad se razvija i započinje industrijalizacija.

Razvoj je tokom Prvog svjetskog rata donekle usporen i djelimično preusmjeren. Nakon Drugog svjetskog rata razvoj Bačke Topole je doživio korjenite promjene i krenuo novim pravcima. Počinje obimna izgradnja i snažna industrijalizacija, mijenja se i izgled i ambijent grada. Danas, opština Bačka Topola spada u srednje razvijene opštine Srbije.