Red vožnje Dresden do DONJI MILANOVAC

Drezden (njem. Dresden) je grad u Njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Smješten je u dolini rijeke Elbe, dvadesetak kilometara od granice sa Češkom. Zbog svog izuzetnog kulturno-istorijskog značaja poznat je pod imenom „Firenca na Elbi“ (njem. Elbflorenz). Čuven po svojim građevinama iz doba baroka i umjetničkim zbirkama.

U Drezdenu živi oko 512.000 stanovnika, a 1,25 milion u širem gradskom području. Tokom posljednih šezdesetak godina u gradsko područje je uključen veliki broj prigradskih naselja, tako da je Drezden četvrta po veličini urbana regija u Njemačkoj, poslije Berlina, Hamburga i Kelna. Drezden pripada široj populacionoj regiji koja se naziva Saksonski trougao.

Grad se nalazi u istočnom dijelu Njemačke, na nadmorskoj visini od 113 metara. Površina opštine iznosi 328,3 km². Grad je podijeljen na 19 okruga. Centar grada (Stari grad - Altštat) nalazi se na lijevoj obali Elbe, gdje se nalaze i četvrti Kota, Blazevic i Plauen. Na desnoj obali rijeke su Novi grad (Nojštat), Lošvic i Pišen.

Usljed svog položaja uz rijeku Elbu, Drezden je često u opasnosti od poplava. Naročito opasno je bilo izlivanje rijeke 2002. Grad od poplava štite dva rova širine 50 metara, kao i neke površine koje su namjerno ostavljene neizgrađene.

Drezden je jedan od najzelenijih gradova Evrope, jer šume i parkovi pokrivaju 63% gradskog podučja. Na sjeveru grada je šuma veličine 50 km².

Donji Milanovac je gradsko naselje u opštini Majdanpek u Borskom okrugu. Ovo mesto na samoj obali Dunava, neposredno u blizini veoma značajnog arheološkog nalazišta Lepenski Vir je ujedno i centar Nacionalnog parka Đerdap. Donji Milanovac se ranije zvao Poreč, novo ime je dobio po knezu Milanu Obrenoviću, rano umrlom sinu kneza Miloša.

Lepenski Vir je mezolitsko i neolitsko nalazište na desnoj obali Dunava u Đerdapskoj klisuri. Prve arheološke iskopine su urađene 1965. godine. Najznačajnije iskopine urađene su 1967. kada su pronađene mezolitske skulpture. Sa iskopavanjem je završeno 1971. godine kada je nalazište preneseno 29.7 m više da bi se izbeglo potpljavanje lokaliteta.

Buđenje kulture Lepenskog Vira i uspostavljanje njene svojevrsne umetnosti, otpočinje oko 7000. g. stare ere. Tri faktora - izolacija, promena klime i uvećanje lokalne populacije - bili su odlučujući za ovaj preobražaj. Đerdap - ta najveća klisura Evrope - odvajkada je predstavljala svet za sebe, a posebno u ranom holocenu kad su opustela sva okolna ravničarska područja.

Na Lepenskom Viru se u vremenu 6500-4500 godine stare ere, izdvajaju četiri osnovne faze razvoja: Proto-Lepenski Vir, Lepenski Vir I, Lepenski Vir II i Lepenski Vir III. Prve tri faze predstavljaju lovosakupljačke zajednice, dok je u četvrtoj fazi zastupljen period prvih zemljoradnika i stočara (od 5300. do 4500. godine pre nove ere).