Red vožnje Dresden do ŠIBENIK

Drezden (njem. Dresden) je grad u Njemačkoj saveznoj državi Saksonija. Smješten je u dolini rijeke Elbe, dvadesetak kilometara od granice sa Češkom. Zbog svog izuzetnog kulturno-istorijskog značaja poznat je pod imenom „Firenca na Elbi“ (njem. Elbflorenz). Čuven po svojim građevinama iz doba baroka i umjetničkim zbirkama.

U Drezdenu živi oko 512.000 stanovnika, a 1,25 milion u širem gradskom području. Tokom posljednih šezdesetak godina u gradsko područje je uključen veliki broj prigradskih naselja, tako da je Drezden četvrta po veličini urbana regija u Njemačkoj, poslije Berlina, Hamburga i Kelna. Drezden pripada široj populacionoj regiji koja se naziva Saksonski trougao.

Grad se nalazi u istočnom dijelu Njemačke, na nadmorskoj visini od 113 metara. Površina opštine iznosi 328,3 km². Grad je podijeljen na 19 okruga. Centar grada (Stari grad - Altštat) nalazi se na lijevoj obali Elbe, gdje se nalaze i četvrti Kota, Blazevic i Plauen. Na desnoj obali rijeke su Novi grad (Nojštat), Lošvic i Pišen.

Usljed svog položaja uz rijeku Elbu, Drezden je često u opasnosti od poplava. Naročito opasno je bilo izlivanje rijeke 2002. Grad od poplava štite dva rova širine 50 metara, kao i neke površine koje su namjerno ostavljene neizgrađene.

Drezden je jedan od najzelenijih gradova Evrope, jer šume i parkovi pokrivaju 63% gradskog podučja. Na sjeveru grada je šuma veličine 50 km².

Šibenik je najstariji samorodni hrvatski grad na Jadranu, glavni grad te kulturno, obrazovno, upravno i gospodarsko središte Šibensko-kninske županije.

Prvi put se spominje na Božić 1066. u darovnici Petra Krešimira IV., pa se naziva i Krešimirovim gradom. Do epidemije kuge polovicom 17. stoljeća bio je najveći grad na cijeloj istočnoj obali Jadrana. Šibenik je de facto bio glavni grad Hrvatske od prosinca 1944. do svibnja 1945. Značajan je i kao mjesto osnivanja Hrvatske ratne mornarice.

Katedrala sv. Jakova u Šibeniku najznačajnije je graditeljsko ostvarenje 15. i 16. st. na tlu Hrvatske. Zbog svojih iznimnih vrijednosti 2000. godine uvrštena je u UNESCO-ov popis svjetskog kulturnog nasljeđa kojoj se 2017. godine, na tom popisu, pridružila i utvrda sv. Nikole.

Šibenik se nalazi na 43˚44' sjeverne zemljopisne širine i 15˚55 istočne zemljopisne dužine. Reljef karakterizira vrlo razvedena obala, širok pojas zaleđa primorsko-dinarskog krša Zagore, brdsko-planinski prostor sa zavalom Plavno i plodnim poljima u kršu, Kninsko, Kosovo i Petrovo polje te sjevernom zaravni Bukovica s Prominom, kanjonom rijeka Krke i Čikole te Miljevcima.

Postoji više tumačenja o tome kako je Šibenik dobio ime te da u znanosti još ni jedno tumačenje njegovog imena nije prihvaćeno kao sigurno i točno. Juraj Šižgorić u svom jednom djelu opisuje naziv i položaj Šibenika, o kojem kaže da je grad nazvan tako jer je okružen šibama. Ime Šibenik dovodi se u vezu sa šumom posredstvom toponima sibin (Sibinicum), koji se izvlači iz jednog augmentativnog kasnolatinskog, odnosno ranoromanskog oblika silvona, silvonae ili silvone. Naziv sibin je pokrivao užu mikroregiju Šibenika, po i oko uzvisine na kojoj se nalazila tvrđava sv. Mihovila.

Turizam se u Šibeniku posljednih godina stalno razvija i broj gostiju iz godine u godinu sve više raste. Najviše turista koji ljetuju na šibenskoj rivijeri odsjeda u hotelima u hotelskom naselju Solaris ili pak u nekoliko kilometara udaljenim Vodicama, Primoštenu, Rogoznici ili na otocima poput Zlarina ili Prvića.