Red vožnje KRAGUJEVAC do TIRANA

Kragujevac je sa 179.417 stanovnika na teritoriji Grada, prema popisu iz 2011, četvrti grad po veličini u Srbiji , i sjedište Šumadijskog okruga, a nalazi se oko 120 kilometara južno od Beograda. Podignut je na obalama rijeke Lepenice, u kotlini između krajnjih ogranaka Rudnika, Crnog vrha i Gledićkih planina. Kragujevac je prvi put spomenut u turskom popisnom defteru iz 1476. godine kao "Kragujfoča". Ime je dobio po ptici kraguj (vrsti jastreba) koja je u srednjem veku korišćena za lov, a danas zauzima počasno mjesto na gradskom grbu. 

Po mnogo čemu ovaj grad možemo nazvati „prvim u Srbiji“ – bio je prva prestonica moderne srpske države (1818-1841), u njemu su osnovane prva gimnazija u Srbiji, kao i Licej, preteča Univerziteta u Beogradu, prvi sud, prvo pozorište, prve novine, prva apoteka, galerija slika, muzej, biblioteka… U gradu postoji više značajnih institucija od regionalnog, a neke i od nacionalnog značaja u oblasti kulture i umjetničke djelatnosti.

Kragujevac je značajan privredni, kulturni, obrazovni i zdravstveni centar Šumadije, Pomoravlja i susjednih regiona, i danas je jedan od najjačih administrativnih i industrijskih centara u Srbiji. Zahvaljujući željezničkom i drumskom saobraćaju, Kragujevac je povezan sa Beogradom, Nišom, Kraljevom, Čačkom i drugim gradovima. Najpoznatiji je po fabrici automobila "Zastava" i istoimenoj fabrici oružja.

To je grad sa bogatom istorijom i kulturnim nasleđem. Jedno od najznačajnijih istorijskih mjesta u Kragujevcu je Spomen-park, posvećen stradanjima civila tokom Drugog svetskog rata. Ovaj spomenik podseća na masakr koji se desio 21. oktobra 1941. godine, kada je u Kragujevcu pogubljeno više od 7.000 ljudi. Spomen-park se sastoji od spomen-kapele, spomenika, muzeja, kao i memorijalnog kompleksa koji je savršeno dizajniran da odražava značaj ovog tragičnog događaja.

U samom centru grada posjetioci mogu istraživati istorijske znamenitosti kao što je knežev arsenal. Uz šetnje kroz staro gradsko jezgro, možete obići brojne kafane, prodavnice suvenira i restorane koji nude tradicionalnu srpsku kuhinju. Ako želite da se dublje upoznate sa istorijom ovog grada, obavezno posjetite Muzej Kragujevca.

Noćni provod

Klub Tresor, Klub Caffe Caffe, "Geto", "Dionis"

 

Restorani

"Mustang", "Gastro Komitet 27", Restoran Dvorište, "Biblioteka Kod Milutina", "Oranica Woodland", "Vega"

 

Konobe

Konoba Akustik Kragujevac, Garden House caffe, Kafana Balkan, Tapas bar

 

Manifestacije

ARSENAL fest, Joakimfest, Međunarodni Džez festival OFF. Međunarodni muzički festival OKTOH, Međunarodni lutkarski festival "Zlatna iskra"

 

Smještaj

Popularni hoteli i moteli

Hotel Šumarice, Hotel Ženeva, Hotel Ravni Gaj, Hotel President De Luxe, Hotel Zelengora, Hotel Industrial

 

Šoping

BIG FASHION Kragujevac, "Decathlon", Tržni centar Radnički

 

Važni telefoni

Hitna pomoć 194

Policija 192, +381 34 378-200

Vatrogasna brigada 193

 

Autobuska stanica +381 34  354-659 , +381 34 354-660

Dom zdravlja +381 34 32 30 52

 

 

 

 

Tirana je glavni i najveći grad Albanije. Po zvaničnim procijenama ima oko 420 hiljada stanovnika. Osnovana 1614. godine, a postala je glavni grad 1920.

Tiranu je 1614. godine osnovao osmanski general Sulejman-paša, koji je izgradio džamiju, pekaru i tursko kupatilo i po popularnom mišljenju nazvao grad imenom Tehran, u čast svojoj vojnoj pobjedi kod Teherana u Persiji (danas Iran). Međutim, postoje i raniji pomeni o dvorcu u planini Dajti, po imenu Tirkan, u šestom vijeku, u spisima jednog vizantijskog istoričara.

Još jedan pomen ovog regiona, u venecijanskim spisima, naziva ovaj region njegovim današnjim imenom. Ovi spisi datiraju oko 1412. godine. Mali grad je izabran za privremenu prestonicu Albanije (kao kompromis između Južne i Sjeverne Albanije) od strane privremene vlade, januara 1920. Novembra 1944, komunistička vlada Envera Hodže je uspostavljena u Tirani  nakon što je 17. novembra oslobođena od njemačke okupacije.

Gradsko stanovništvo, koje je procijenjeno na samo 12 hiljada 1910. godine je poraslo na 30 hiljada na popisu 1930. godine i čak 60 hiljada 1945. uprkos godinama strane okupacije i rata. Tokom 1950-ih, Tirana je doživjela period izrazitog industrijskog rasta, uz porast broja stanovnika na 137 hiljada 1960. godine. Kasnih 1990-ih, Tirana doživljava najbrži priliv stanovnika, jer su se Albanci sa sjevera zemlje u velikom broju selili u prestonicu u nadi za bolji život.

Po završetku vladavine Envera Hodže, posljednjeg diktatora u ovom dijelu Evrope, počinju bolji dani za Tiranu. Grad, koji je do tada bio zatvoren i veoma izolovan, polako počinje da se otvara prema drugim zemljama.

Godine 2004, Edi Rama, tadašnji gradonačelnik Tirane, dobija nagradu za najboljeg gradonačelnika svijeta. Mnogi se slažu da je tome doprinijela njegova vizija Tirane kao vedrog grada i projekat mijenjanja gradskih fasada, za nečiji ukus možda i drečavim, te neusklađenim bojama, ali očigledno odlično prihvaćenim od strane stranih medija te samih stanovnika glavnog albanskog grada.

Uzrok ovako drastičnim promjenama je bilo sivilo koje je vladalo u Tirani do prije Raminog dolaska, jer je grad za vrijeme Envera Hodže bio izuzetno zapušten, te su sve zgrade u gradu ili izgubile fasadu, ili je fasada posivila, a to je uticalo na opšte raspoloženje u gradu. Međutim, problem koji se javlja u zadnje vrijeme je taj da i nove fasade otpadaju sa starih zgrada zbog dotrajanosti. Zato je gradska uprava krenula u generalno renoviranje grada, te izradu novih prostornih i urbanističkih planova, sa namjerom da sve stare zgrade u budućnosti zamijeni novim, ne napuštajući ideju vedrih boja.

Uprkos problemima u Tirani je vidan napredak. Započeta je i izgradnja prvih pravih turističkih atrakcija poput jedne od dužih žičara u Evropi, kojom se može stići do drugog po visini vrha u neposrednoj blizini Tirane. Sama žičara je završena ali još uvek nedostaju kvalitetni prateći sadržaji. Dodatna atrakcija je i rotirajući restoran na vrhu najviše zgrade. Nažalost potencijali i postojeće atrakcije još nisu valorizovane.ći do drugog po visini vrha u neposrednoj blizini Tirane. Sama žičara je završena ali još uvek nedostaju kvalitetni prateći sadržaji. Dodatna atrakcija je i rotirajući restoran na vrhu najviše zgrade. Nažalost potencijali i postojeće atrakcije još nisu valorizovane.

​