Red vožnje LJUBLJANA do PADOVA

Ljubljana (njemački: Laibach, italijanski: Lubiana) je glavni i najveći grad Slovenije.  Gradska opština Ljubljana jedna je od 11 gradskih opština u zemlji.

Grad leži na rijeci Ljubljanici, približno 10 km od uliva u Savu. Istoričari se ne slažu o izvoru imena Ljubljana. Po mišljenju nekih izvor treba tražiti u riječi ljubljena, drugi smatraju da je u pitanju staro božanstvo Laburus, treći tvrde da je riječ došla iz latinskog izraza za rijeku koja poplavljuje, aluviana. Neki pak misle da potječe od njemačkog Laubach – mlačni potok.

Rimska naseobina Emona (Colonia Emona (Aemona) Iulia tribu Claudia) nastala je godine 15. naše ere. Ljubljana se prvi put pominje pod današnjim imenom 1144. (kao Laibach) i 1146. (Luwigana). Godine 1220. dobila je prava grada, a 1335. zajedno s ostatkom Kranjske došla u posjed Habsburgovaca. U 1461. postala je sjedište biskupije te se u kasnom srednjem vijeku razvila u kulturno središte Slovenaca. Habsburška vladavina bila je prekinuta samo u razdoblju 1809. – 1813. kada je Ljubljana bila glavni grad francuskih Ilirskih provincija. Godine 1821. grad je bio domaćin Ljubljanskog kongresa.

Poslije raspada Austro-Ugarske 1918. Ljubljana je zajedno s većim dijelom slovenskih zemalja ušla u sastav Kraljevine SHS. Novom administrativnom podjelom 1929. postala je glavni grad Dravske banovine, a nakon Drugog svjetskog rata glavni grad jugoslavenske Socijalističke Republike Slovenije. Ulogu glavnog grada je zadržala i nakon osamostaljenja Slovenije 1991.

U Ljubljani se nalazi približno 30 hektara parkova. Najveći dio te površine zauzima park Tivoli s površinom od 17,5 ha, ostalu površinu dijeli 28 manjih parkova.

Ljubljana ima i botaničku baštu, osnovanu 1810. godine, koja je najstarija slovenska institucija s neprekidnim djelovanjem.

Padova je treći najveći grad u pokrajini Veneto (nakon Venecije i Verone) i upravno središte istoimenog okruga. Padova ima veoma dobro očuvano staro gradsko jezgro, sa nizom crkava i palata, koje je stoga pod zaštitom UNESKO-a, ali je na turističkom polju ostala donekle u sjenci obližnje, veće i turistički važnije Venecije.

Padova se nalazi u sjeveroistočnom dijelu Italije. Od Rima je udaljena 550 km sjeverno, a od sjedišta pokrajine, Venecije, 40 km zapadno.

Grad je slikovito mjesto sa gustom mrežom ulica koje se arkadama otvaraju u velike gradske trgove sa mnogim mostovima. Glavni gradski trg Prato della Valle je 90,000 m2 prostrani eliptični trg u čijem središtu je vrt sa 78 skulptura slavnih građana Padove.

U Padovi se nalazi i poznata bazilika svetog Antuna (podignuta 1310. godine u slavu Svetog Antuna Padovanskog) izgrađena u obliku latinskog krsta i podijeljena na tri lađe sa širokom i kratkom poprečnom lađom. U ukrašenoj unutrašnjosti bazilike ističe se velika freska Petra Aninjonija koja predstavlja Svetog Antuna na orahu u trenutku propovijedanja.

Ispred bazilike nalazi se fantastična konjanička skulptura mletačkog generala Gatamelate, koju je uradio Donatelo 1453. godine i smatra se prvom bronzanom konjaničkom skulpturom nakon antike.

Na trgu Piazza dei Signori nalazi se više znamenitih građevina: loža Gran Guardia, Kapetanska palata mletačkih upravitelja (Palazzo del Capitanio), Mikelanđelova renesansna katedrala i romanička krstionica.

Padova je takođe poznata po svom Univerzitetu osnovanom 1222. godine, na kojem je 1678. diplomirala prva žena u Evropi, Elena Lukrecija Kornaro Piskopija. U sklopu Univerziteta nalazi se i najstariji botanički vrt u Evropi (otvoren 1545. godine), a od 1997. unešen je na UNESCO-v spisak mjesta svjetske baštine. Osnovan je kao vrt biljaka potrebnih medicinskom fakultetu i još uvijek posjeduje važnu kolekciju rijetkih biljaka.