Red vožnje LJUBLJANA do VERONA

Ljubljana (njemački: Laibach, italijanski: Lubiana) je glavni i najveći grad Slovenije.  Gradska opština Ljubljana jedna je od 11 gradskih opština u zemlji.

Grad leži na rijeci Ljubljanici, približno 10 km od uliva u Savu. Istoričari se ne slažu o izvoru imena Ljubljana. Po mišljenju nekih izvor treba tražiti u riječi ljubljena, drugi smatraju da je u pitanju staro božanstvo Laburus, treći tvrde da je riječ došla iz latinskog izraza za rijeku koja poplavljuje, aluviana. Neki pak misle da potječe od njemačkog Laubach – mlačni potok.

Rimska naseobina Emona (Colonia Emona (Aemona) Iulia tribu Claudia) nastala je godine 15. naše ere. Ljubljana se prvi put pominje pod današnjim imenom 1144. (kao Laibach) i 1146. (Luwigana). Godine 1220. dobila je prava grada, a 1335. zajedno s ostatkom Kranjske došla u posjed Habsburgovaca. U 1461. postala je sjedište biskupije te se u kasnom srednjem vijeku razvila u kulturno središte Slovenaca. Habsburška vladavina bila je prekinuta samo u razdoblju 1809. – 1813. kada je Ljubljana bila glavni grad francuskih Ilirskih provincija. Godine 1821. grad je bio domaćin Ljubljanskog kongresa.

Poslije raspada Austro-Ugarske 1918. Ljubljana je zajedno s većim dijelom slovenskih zemalja ušla u sastav Kraljevine SHS. Novom administrativnom podjelom 1929. postala je glavni grad Dravske banovine, a nakon Drugog svjetskog rata glavni grad jugoslavenske Socijalističke Republike Slovenije. Ulogu glavnog grada je zadržala i nakon osamostaljenja Slovenije 1991.

U Ljubljani se nalazi približno 30 hektara parkova. Najveći dio te površine zauzima park Tivoli s površinom od 17,5 ha, ostalu površinu dijeli 28 manjih parkova.

Ljubljana ima i botaničku baštu, osnovanu 1810. godine, koja je najstarija slovenska institucija s neprekidnim djelovanjem.

Verona, grad na sjeveru Italije broji oko 250 000 stanovnika, drugi je po veličini u pokrajini Veneto. Klima u Veroni je izmijenjeno sredozemna sa uticajem kontinentalnog Sjevera. Zime su izrazito hladne sa puno magle, a ljeta veoma topla.

Verona je dugo bila pod rimskom vlašću,osnovana je u četvrtom vijeku p.n.e. 1107. godine postaje nezavisna država, mada je relativno brzo dospjela pod uticaj država sa sjevera Italije. Nakon pada Napoleona postaje glavno vojno uporište. 1866. pripada zvaničnom sastavu ujedinjene Italije.

Pored toga što ga nazivaju „Gradom romantike“ Verona se može pohvaliti velikim brojem (više od 50) sačuvanih crkava romanskog, gotskog i renesansnog stila, mostovima, raskošnim vrtovima i veličanstvenim palatama.

Kao i većina gradova u Italiji, Verona je biser srednjovjekovne arhiktekture i umjetnosti. Takođe je savršen spoj urbanog stila s antičkim, renesansnim primjesama. Zbog vrijednosti i značaja brojnih istoriskih zgrada, Verona se nalazi na UNESCO-voj listi svetske baštine.  Dok drugi gradovi u Italiji privlače turiste iz cijelog svijeta istoriskim pričama i raskošnim građevinama, Verona ima nešto više, priču o Romeu i Juliji, najljepšu ljubavnu priču. Melodrama Viljema Šekspira o Romeu i Juliji, koji su za svoju ljubav žrtvovali živote, postala je simol ovog grada koji svake godine privuče oko tri miliona turista.

Među brojnim znamenitostima, naročito je privlačan rimski teatar Arena, sagrađen u prvom vijeku imao je 22.000 mjesta što govori da je po veličini treci teatar u Italiji. Arena je danas središte operskih i pozorišnih pedstava. Ostaci gradskih zidina iz 265. godine se nalaze uz samu Arenu.

Kuća porodice Kapuleti koja datira iz 13. vijeka, poznatija kao Julijina kuća. Ukrašena gotskim prozorima i balkonom sa kojeg je Julija razgovorila sa Romeom.

Kuća porodice Monteki, Romeova kuća datira iz 13. vijeka i nije otvorena za posjete jer se nalazi u lošem stanju.

Crkva San Zeno Mađore,bogato ukrašena, koja se smatra najvažnijom romanskom građevinom Verone i sjeverne Italije podignuta je u petom vijeku.

Gotska crkva Santa Anastazija i crkve Santa Marija Antika su crkve sa zanosnom arhitekturom.

Palatu del Kapitano, muzej u kom se čuvaju mnoga vrijedna djela italijanskog slikarstva i grobnice porodice Saliđeri iz 14. vijeka.

Most Kastalvekio dug metara, poznat kao most Skligeri građen je u periodu od 1354. do 1356. godine. I to od strane Kangrande II dela Scala.

Nakon uživanja u kulturi i istoriji opustite se uz jezero Garda, ujedno najveće jezero u Italiji i zabavnom parku Gardalandu.