Red vožnje LOZNICA do LJUBLJANA

Loznica je grad i sedište istoimene opštine u Mačvanskom okrugu u zapadnoj Srbiji. Prema popisu iz 2002. grad je imao 86.000 stanovnika. Prema istom popisu, sa svojim prigradskim područjem koji čine naselja Klupci, Lozničko Polje i Krajišnici grad je imao 90.219 stanovnika, te kao takav predstavlja najveći grad čitavog Podrinja i značajan regionalni centar.

Grad u podnožju planine Gučevo, u Podrinju. Kroz grad protiče rečica Štira i Zlatni Potok. Loznica se nalazi na nadmorskoj visini od 142 m. Drumom od Beograda je udaljen 139 km, 136 km od Novog Sad 75 km od Valjeva, 53 km od Šapca i 6 km od Banje Koviljače. Takoođe ima i 6 km do poznatog selca Tršić odakle je i Vuk Stefanović-Karadžić. Na udaljenosti od 17 km od Loznice se nalazi i Manastir Tronoša podignut u 14. veku kao zadužbina Kraljice Katarine žene srpskog Kralja Dragutina.

Osnovna kulturna manifesticija opštine Loznica predstavlja tradicionalni Vukov sabor u Tršiću. Sabor se održava svake godine u septembru, u nedelju pred Malu Gospojinu (21. septembra) u znak sećanja na Vuka Karadžića - velikana naše kulture. To je najveća manifestacija u Srbiji, po svom značaju i po masovnosti (okuplja 20.000 - 30.000 posetilaca).

Ljubljana (njemački: Laibach, italijanski: Lubiana) je glavni i najveći grad Slovenije.  Gradska opština Ljubljana jedna je od 11 gradskih opština u zemlji.

Grad leži na rijeci Ljubljanici, približno 10 km od uliva u Savu. Istoričari se ne slažu o izvoru imena Ljubljana. Po mišljenju nekih izvor treba tražiti u riječi ljubljena, drugi smatraju da je u pitanju staro božanstvo Laburus, treći tvrde da je riječ došla iz latinskog izraza za rijeku koja poplavljuje, aluviana. Neki pak misle da potječe od njemačkog Laubach – mlačni potok.

Rimska naseobina Emona (Colonia Emona (Aemona) Iulia tribu Claudia) nastala je godine 15. naše ere. Ljubljana se prvi put pominje pod današnjim imenom 1144. (kao Laibach) i 1146. (Luwigana). Godine 1220. dobila je prava grada, a 1335. zajedno s ostatkom Kranjske došla u posjed Habsburgovaca. U 1461. postala je sjedište biskupije te se u kasnom srednjem vijeku razvila u kulturno središte Slovenaca. Habsburška vladavina bila je prekinuta samo u razdoblju 1809. – 1813. kada je Ljubljana bila glavni grad francuskih Ilirskih provincija. Godine 1821. grad je bio domaćin Ljubljanskog kongresa.

Poslije raspada Austro-Ugarske 1918. Ljubljana je zajedno s većim dijelom slovenskih zemalja ušla u sastav Kraljevine SHS. Novom administrativnom podjelom 1929. postala je glavni grad Dravske banovine, a nakon Drugog svjetskog rata glavni grad jugoslavenske Socijalističke Republike Slovenije. Ulogu glavnog grada je zadržala i nakon osamostaljenja Slovenije 1991.

U Ljubljani se nalazi približno 30 hektara parkova. Najveći dio te površine zauzima park Tivoli s površinom od 17,5 ha, ostalu površinu dijeli 28 manjih parkova.

Ljubljana ima i botaničku baštu, osnovanu 1810. godine, koja je najstarija slovenska institucija s neprekidnim djelovanjem.