Red vožnje KOSOVSKA MITROVICA do PEĆ

Kosovska Mitrovica je opština čija je površina 350 km². Pored grada, opštinu čini i 49 sela.

Kosovska Mitrovica se nalazi na sjeveru Kosovske kotline, sa istoka, sjevera i zapada okružena planinama Mokrom Gorom i obroncima Golije i Kopaonika. Kroz grad teku rijeke Ibar, koji ga dijeli na južni i sjeverni dio, Sitnica i Ljušta. Od grada na sjever počinje Ibarska klisura kroz koju Ibar teče ka Kraljevu, gdje se uliva u Zapadnu Moravu.

Mitrovica je jedna od najstarijih naseobina na Kosmetu. Prvi put se pominje u srednjovjekovnim pisanim dokumentima. Ime Mitrovica potiče iz 14. vijeka, po crkvi Svetog Dimitrija Solunskog.

Brzi razvoj grada započeo je u 19. vijeku, kada je jedna engleska kompanija otpočela eksploataciju rude olova i cinka u Trepči, mada se ruda ovdje iskorišćavala još u nemanjićko vrijeme. Od tada Kosovska Mitrovica postaje jedan od najvećih, ali i najzagađenijih industrijskih centara na Kosovu i Srbiji.

Od 2003. godine u obližnjem Zvečanu redovno se održava i „Nort Siti džez i bluz festival“, na kome su gostovali mnogi eminentni muzičari iz Srbije i svijeta.

Peć (alb. Pëjë, tur. Ipek) je grad na zapadu Kosova, smješten na rječici Pećkoj Bistrici, sa zlatarskim zanatskim radnjama, drvnom, prehrambenom i kožarskom industrijom. Grad po popisu iz 2005. godine ima 93.161 stanovnika, od čega su velika većina Albanci.

Grad je postao važan vjerski centar srednjovjekovne Srbije pod srpskim carem Stefanom Dušanom, koji ga je godine 1346. učinio sjedištem Srpske pravoslavne crkve. Taj status je zadržao sve do godine 1766, kada je ukinuta Pećka patrijaršija. Grad i njegova okolina još imaju veliku važnost za Srbe pravoslavne vjere; u gradu se nalazi patrijaršijski manastir, koji stoji iznad grada i sastoji se od četiri crkve s freskama oslikanim zidovima, biblioteke i riznice. U obližnjim Dečanima, 19 km južnije, se nalazi manastir Visoki Dečani iz 14. vijeka koji je od UNESCO-a proglašen dijelom svjetske kulturne baštine. Pet vijekova Peć je bila pod turskom vlašću, o čemu svjedoči i orijentalni izgled grada i nekoliko sagrađenih džamija, od kojih su neke sagrađene na temeljima porušenih srpskih bogomolja. Peć je bila sjedište dukađinskog sandžaka koji je od 19.vijeka dobio ime Pećki sandžak. U doba turske vladavine Peć se zvala Ipek.