Red vožnje MOSTAR do DONJI MILANOVAC

Mostar predstavlja upravno sedište Hercegovačko – Neretvanskog kantona, ujedno i ekonomsko, kulturno, univerzitetsko i privredno sedište Hercegovine. Nastao je u cvetnoj dolini reke Neretve čiji su mostovi od davnina imali svoje čuvare – mostare, po kojim je ovaj grad i dobio ime.

Oduvek je bio raskrsnica mnogih civilizacija čiji se duh u ovom gradu zadržao do današnjih dana, i to je ono što ga čini jedinstvenim u odnosu na druge gradove BiH. Njegovo stanovništvo uglavnom sačinjava mlada populacija, a s obzirom na činjenicu da predstavlja i univerzitetski centar regije. Može se slobodno kazati da je Mostar grad mladosti. Naseljava ga približno 126 000 stanovnika.

Tokom devedesetih godina, bio je jedan od najrazorenijih gradova čije je kulturno – istorijsko nasleđe pretrpelo velike posledice, međutim nakon rata intenzivno je rađeno na njegovoj obnovi i rekonstrukciji.

Među građevinama koje su pretrpele najveću štetu je njegovo glavno obeležje - jedinstveni Stari most. Stari most podignut je u XVI veku i predstavlja prvi spomenik kulture u BiH koji je stavljen pod zaštitu UNESCO-a. Njegova posleratna rekonstrukcija završena je 2004. godine.

Ponovo je izgrađena Crkva sv. Petra i Pavla, franjevačka crkva i njen zvonik, Stara mostarska gimnazija kao i najviša zgrada u Mostaru podignuta u vreme bivše Jugoslavije – „Mostarka“. Takođe, obnavljaju se ulice koje su bile najoštećenije u gradu - Bulevar Narodne Revolucije/Ulica hrvatskih branitelja i Ulica Alekse Šantića/Tvrtka Miloša. Dovršen je i glavni obekat Sveučilišne kliničke bolnice koji predstavlja jednu od najbolje opremljenih i najsavremenijih bolnica na prostoru jugoistočne Evrope.

Otvoreni su i Španski trg  kao i šetalište Nikole Šubića Zrinjskog koje spaja pomenuti trg sa Trgom hrvatskih velikana,  i revitalizovani parkovi Zrinjevac i Park nobelovaca na čijoj se suprotnoj strani nalazi park Antuna Branka Šimića.  

Hercegovačko-neretvanski kanton čuven je i po jednoj od najboljih gastro ponuda Balkana. Ovo područje poznato je po tradicionalnim jelima organskog porekla među kojima su najpoznatija: meso ispod sača, domaći hleb, razne vrste sireva, svinjski ili goveđi pršut, morska i rečna riba, domaća vina i sokovi, kao i med od lekovitih trava.

Osim po izuzetnoj gastro ponudi, turistička ponuda Mostara poznata je po zanatskim radnjama i tržnim centrima sa raznovrsnom ponudom. Takođe, posebno zadovoljstvo predstavlja poseta ovom gradu tokom februara meseca, kada se njegovim ulicama i krajolicima prostire miris čuvenog behara.

Autobuske karte se mogu kupiti na stanici ili direktno od vozača autobusa. Budući da je Istok Autobuska stanica  u potpunosti obnovljena i obzirom na to da se nalazi u neposrednoj blizini glavne železničke stanice, obekti, kao što su barovi i prodavnice su na raspolaganju putnicima. Stanica je takođe opremljen sa garderobom, gde možete ostaviti svoj prtljag uz naknadu (oko 2 KM po komadu prtljaga).

Autobuska stanica Istok:

Adresa: Trg Ivana Krndelja bb, Mostar

Tel: +387 36552025

 

Autobuska stanica Zapad:

Adresa: Vukovarska bb, Mostar

Tel: +387 36348-680

Donji Milanovac je gradsko naselje u opštini Majdanpek u Borskom okrugu. Ovo mesto na samoj obali Dunava, neposredno u blizini veoma značajnog arheološkog nalazišta Lepenski Vir je ujedno i centar Nacionalnog parka Đerdap. Donji Milanovac se ranije zvao Poreč, novo ime je dobio po knezu Milanu Obrenoviću, rano umrlom sinu kneza Miloša.

Lepenski Vir je mezolitsko i neolitsko nalazište na desnoj obali Dunava u Đerdapskoj klisuri. Prve arheološke iskopine su urađene 1965. godine. Najznačajnije iskopine urađene su 1967. kada su pronađene mezolitske skulpture. Sa iskopavanjem je završeno 1971. godine kada je nalazište preneseno 29.7 m više da bi se izbeglo potpljavanje lokaliteta.

Buđenje kulture Lepenskog Vira i uspostavljanje njene svojevrsne umetnosti, otpočinje oko 7000. g. stare ere. Tri faktora - izolacija, promena klime i uvećanje lokalne populacije - bili su odlučujući za ovaj preobražaj. Đerdap - ta najveća klisura Evrope - odvajkada je predstavljala svet za sebe, a posebno u ranom holocenu kad su opustela sva okolna ravničarska područja.

Na Lepenskom Viru se u vremenu 6500-4500 godine stare ere, izdvajaju četiri osnovne faze razvoja: Proto-Lepenski Vir, Lepenski Vir I, Lepenski Vir II i Lepenski Vir III. Prve tri faze predstavljaju lovosakupljačke zajednice, dok je u četvrtoj fazi zastupljen period prvih zemljoradnika i stočara (od 5300. do 4500. godine pre nove ere).