Red vožnje PRIZREN do ĐAKOVICA

Autobus od PRIZREN do ĐAKOVICA ne prolazi kroz druge gradove ili veća značajna mjesta. Na ovoj relaciji postoji samo jedan polazak. Dužina puta je oko 36 km. Prosječno trajanje putovanja po redu vožnje je 01 sat i 00 min.
Prtljag se obično plaća po torbi na svim polascima u zavisnosti od prevoznika. Na linijama saobraćaju autobusi visoke i srednje turističke klase dok na kraćim relacijama neki prevoznici organizuju putovanje turističkim kombijima ili malim autobusima.
Red vožnje PRIZREN - ĐAKOVICA postoji za sljedeće dane:
ponedjeljak
utorak
srijeda
četvrtak
petak
subota
nedjelja

Autobuski prevoznici koji saobraćaju na relaciji od PRIZREN do ĐAKOVICA :TC Vector - Ulcinj.

Prizren se nalazi u južnom delu Kosova i Metohije i sedište je Prizrenskog upravnog okruga. Grad se nalazi u podnožju Šar planine, blizu albanske i makedonske granice. Prizren se prvi put pominje 1019. godine kao „Prizdrijana“ u povelji cara Vasilija II. Njegov vekovni razvoj doprineo je da ovaj grad bude prepoznatljiv kao stecište mnogih istorijskih, duhovnih i kulturnih spomenika.

Ovaj kraj ima umereno kontinentalnu klimu sa primesama submediteranske klime. U višim predelima jače se osećaju uticaji planinske klime masiva Šar planine, dok se u niskim predelima Prizrenskog polja znatniji je uticaj Jadranskog mora, koja prodire dolinom Drima.

Leta u Prizrenu su vrlo topla a prosečne temperature u najtoplijem mesecu julu kreću se od +21,5 °C do 22,8 °C. Trajanje sunčevog sjaja u Prizrenu je veliko i iznosi oko 2.150 časova godišnje.

U Prizrenu i njegovoj okolini postoje ostaci mnogih utvrđenja. Većina imaju slovenske nazive iako su mnoga bila građena pre dolaska Slovena u ove krajeve.

Kameni most u Prizrenu je i danas jedno od obeležja grada. Građen je u vreme gradnje Sinan pašine džamije. Stradao je u poplavama 17. novembra 1979. godine, ali je obnovljen i vraćen mu je prvobitni izgled. NJegova lepota posebno se isticala u vreme kada je bilo jazova i vodenica.

Đakovica (alb. Gjakovë, Gjakova) je grad i sedište istoimene opštine u u Srbiji, koje se nalazi u jugozapadnom delu Kosova i Metohije i pripada Pećkom upravnom okrugu. Prema popisu iz 2011. godine bilo je 40.827 stanovnika.
Grad je dobio ime po malo poznatom gospodaru i vazalu Vuka Brankovića — Jakovu, koji je ovde imao svoj posed. Sačuvan je njegov novac sa natpisom „Iakov“. Izvedeno je iz toga "Đakov". Đakovica se kao naselje gradskog tipa formirala u srednjem veku. Njen geografski položaj je bio veoma pogodan za kasniji napredak zanatstva i trgovine. 
U Đakovici postoje osnovne i srednje škole u kojima je moguće obrazovanje isključivo na albanskom jeziku, a nizak životni standard nepovoljno utiče na kvalitet obrazovanja.
Prema 1981. godine grad je bio većinski naseljen Albancima. Nakon rata 1999. godine Srbi i Crnogorci napuštaju Đakovicu.