Red vožnje SOLUN do BIJELO POLJE

Solun ili Tesaloniki je drugi, po veličini i značaju, grad u Grčkoj i jedna od najznačajnijih luka Balkana. Rasprostire se na 17 km duž Solunskog zaliva.

Osnivač Soluna je kralj Kasander (315. godine p.n.e.). Vjeruje se da je grad dobio ime po Tesaloniki, supruzi kralja Kasandra i polusestri Aleksandra Velikog. Ime grada je na svim jezicima izvedeno iz naziva Tesaloniki. U jezicima zapadne Evrope grad se najčešće naziva „Salonika“ dok u južnoslovenskim jezicima preovlađuje naziv „Solun“ izveden iz turske verzije imena „Selanik“.

Solun je veoma važan industrijski, trgovački i kulturni centar. Poznat je po mnogobrojnim spomenicima i zgradama iz vizantijskog i otomanskog perioda.

U Solunu se nalazi čak 25 muzeja: Arheološki, Etnografski, Rotonda, Muzej jevrejskog prisustva - koji obrađuju dio istorije grada koji su označili jevreji i prati istorijski put jevreja Soluna, Vodovodni muzej Soluna - za sve zainteresovane za istoriju vodosnadbijevanja ovog velikog grada duge tradicije. Pomena radi, u Solunu je i jedan od najvećih univerziteta na Balkanu, Tehnička akademija, Ekonomski institut, dve Državne muzičke škole i nekoliko kulturnih udruženja. Solun je i domaćin festivala filma u oktobru i novembru, pozorišnog festivala, susreta plesnih grupa, festivala Grčke pjesme kao i velikog jesenjeg festivala muzike i pozorišta pod nazivom "Dimitrija". 

Solun se sve više afirmiše i kao sajamski grad i grad simpozijuma, privlačeći na desetine hiljada posjetilaca ovakvih događaja. Simpozijumski centar Velidio je jedan od najvećih te vrste na Balkanu. Pogodan je za sve vrste manifestacija, a u istom dielu grada na prostoru Helehro - Nacionalne organizacije međunarodnih i lokalnih sajmova, postoji još jedan simpozijumski centar Nikolaos Jermanos. 

Bijelo Polje se nalazi u dolini koju presijeca planinska rijeka Lim. Nekada je to zaista bilo polje, s proljeća prekriveno cvjetovima bijele rade, cvijeta koji je i polju i tamošnjem naselju odredio ime – Bijelo Polje. To je i značenje turske riječi  Akovo za varoš, nekada poznatu stanicu Dubrovačkih karavana, koja se zvala Nikolj–pazar.

Od svih gradova na sjeveru Crne Gore, Bijelo Polje ima najpovoljniji geografski položaj. Nalazi se na raskrsnici važnih puteva: na pruzi Beograd–Bar, na magistrali koja od Beograda vodi prema moru, dobre su veze Bijelog Polja i prema Pljevljima i Žabljaku, uz kanjon Tare, prema Beranama, Plavu i Rožajama i dalje Ibarskom magistralom prema Srbiji.

Sudeći po arheološkim nalazima na samom području grada, moguće je govoriti o postojanju jedne rimske naseobine na obali Lima, u neposrednoj blizini današnjeg centra Bijelog Polja. U naselju Pruška pronađen je bakarni rimski novčić cara Probusa iz druge  polovine 2. vijeka. Na lokalitetu latinskog groblja postojale su nadgrobne ploče iz vremena 2. do 3. vijeka n. e. Negdje pred Drugi svjetski rat, otkriven je na ovom lokalitetu žrtvenik sa natpisom od čvrstog bijelog kamena, podignut rimskom božanstvu Herkulu. Ovaj žrtvenik se danas čuva u crkvi Svetog Nikole u Nikoljcu. Vjerovatno je na području Bijelog Polja u doba Rimljana postojao grad (Municipijum) sa određenom samoupravom.

U opštini Bijelo Polje,zbog raseljavanja, danas  živi  15883 stanovnika, po popisu iz 2003 godine.