Red vožnje SOLUN do SOKOBANJA

Solun ili Tesaloniki je drugi, po veličini i značaju, grad u Grčkoj i jedna od najznačajnijih luka Balkana. Rasprostire se na 17 km duž Solunskog zaliva.

Osnivač Soluna je kralj Kasander (315. godine p.n.e.). Vjeruje se da je grad dobio ime po Tesaloniki, supruzi kralja Kasandra i polusestri Aleksandra Velikog. Ime grada je na svim jezicima izvedeno iz naziva Tesaloniki. U jezicima zapadne Evrope grad se najčešće naziva „Salonika“ dok u južnoslovenskim jezicima preovlađuje naziv „Solun“ izveden iz turske verzije imena „Selanik“.

Solun je veoma važan industrijski, trgovački i kulturni centar. Poznat je po mnogobrojnim spomenicima i zgradama iz vizantijskog i otomanskog perioda.

U Solunu se nalazi čak 25 muzeja: Arheološki, Etnografski, Rotonda, Muzej jevrejskog prisustva - koji obrađuju dio istorije grada koji su označili jevreji i prati istorijski put jevreja Soluna, Vodovodni muzej Soluna - za sve zainteresovane za istoriju vodosnadbijevanja ovog velikog grada duge tradicije. Pomena radi, u Solunu je i jedan od najvećih univerziteta na Balkanu, Tehnička akademija, Ekonomski institut, dve Državne muzičke škole i nekoliko kulturnih udruženja. Solun je i domaćin festivala filma u oktobru i novembru, pozorišnog festivala, susreta plesnih grupa, festivala Grčke pjesme kao i velikog jesenjeg festivala muzike i pozorišta pod nazivom "Dimitrija". 

Solun se sve više afirmiše i kao sajamski grad i grad simpozijuma, privlačeći na desetine hiljada posjetilaca ovakvih događaja. Simpozijumski centar Velidio je jedan od najvećih te vrste na Balkanu. Pogodan je za sve vrste manifestacija, a u istom dielu grada na prostoru Helehro - Nacionalne organizacije međunarodnih i lokalnih sajmova, postoji još jedan simpozijumski centar Nikolaos Jermanos. 

Sokobanja se nalazi u jugoistočnoj Srbiji, na nadmorskoj visini od 400 metara u kotlini izmedju planina Rtnja (1560m) i Ozrena (1174m).

Sokobanja (9000 stanovnika) je privredni, zdravstveni, kulturni i turistički centar opštine koja zahvata površinu od 525km2, u kojoj u 25 naseljenih mesta živi oko 20.000 stanovnika.

Osnovna grana privrede je turizam uz poljoprivredu i rudarstvo. Zahvaljujući dobrim saobraćajnim vezama u Sokobanju se stiže asfaltnim putem, brzo i lako iz svakog pravca.

Od davnina poznata kao turistička destinacija, Sokobanja ima osnovne elemente za formiranje raznovrsne turističke ponude: termomineralne vode, idealnu nadmorsku visinu 400m, povoljnu klimu, netaknutu prirodu koja je okružuje, bogatu kulturnu baštinu....

Sokobanja svojim posetiocima tokom cele godine i raznovrsne kulturno-zabavne sadržaje i manifestacije. Dani provedeni u Sokobanji ostaju trajno u nezaboravnoj uspomeni, pa je turistirado posećuju, otkrivajući u njoj uvek nove zanimljive detalje. Danas je Sokobanja jedno od najposećenijih turističkih mesta u Srbiji.

Lečenje u Sokobanji obavlja se , na osnovu utvrdjenih indikacija, kupanjem u toploj, blago radioaktivnoj vodi i inhalacijom, prema uputu i pod nadzorom lekara. Sokobanjski vazduh, sam po sebi je lek za obolele od astme.

Termalni izvori Sokobanje spadaju medju najradioaktivnije u ovom delu Evrope. Ukupno je šest glavnih,čija se temperatura vode kreće od 28-45 stepeni celzijusa. Obzirom da je izbijanje radioaktivnih gasova na čitavoj teritoriji Banje veliko, svaki posetilac je izložen blagoj inhalaciji, što veoma korisno utiče na disajne organe i ceo organizam.

Područje Sokobanje obiluje vrednim kulturno istorijskim spomenicima, crkvama i manastirima: srednjevekovni grad Sokograd, ostaci Vrmdžanskog grada, turski Amam (XV vek), restoran "Milošev konak", zgrada administracije Kneževine Srbije (XIX vek), crkva Sv. Preobraženja Gospodnjeg u centru Sokobanje, crkva Rodjenja Sv.Bogorodice na Lepteriji, manastir Jermenčić (XIV vek) na Ozrenu, crkva Uspenja Sv.Bogorodice u Jošanici (XI vek), crkva Ognjene Marije u Gradašnici, crkva Sv.Ilije u Istocima (XIX vek), spomen česma Knez Miloš Obrenović, Hajduk Veljka petrovića i Ljube Didića.

Lovišta na području Sokobanje su pravo mesto za najinteresantniju avanturu! U skladu sa propisanim zakonom i prema lovačkom kalendaru za divljač u režimu zaštite, odnosno cenovniku koji je doneo UO Lovačkog saveza Srbije, možete se na ovim terenima okušati u lovu na: zeca, poljsku jarebicu, divlju svinju, šumsku šljuku, fazana, divlju patku, lisku, goluba grivaša, prepelicu, grlicu, gugutku, potom srndaća i srne. Ne manje atraktivan je i lov na divljač van režima zaštite: vuka, divlju mačku, rakunopsa i lisice.