Red vožnje SOMBOR do BIJELJINA

Sombor je grad u Srbiji sa oko 50.000 stanovnika, i administrativni je centar Zapadnobačkog okruga. Jugoistočno od Sombora oko 100km nalazi se Novi Sad, 175km je udaljen Beograd, 220 km sjeverno je Budimpešta.

Smatra se da je grad nastao u 14.vijeku, pod uticajem ugarske vlastelinske porodice Cobar.

Sombor je jedan od najljepših vojvođanskih gradova, mjesto koje čuva i njeguje sva važna kulturno-istorijska obilježja i sjećanje na znamenite ljude koji su u tom gradu živjeli i stvarali. Prijatna gradska atmosfera i bogati sadržaji utiču da je danas Sombor vrlo atraktivna turistička destinacija. Simbol grada je fijaker, koji je i u 21. vijeku aktivan, i podsjeća na starogradske pjesme o Somboru i Somborcima.

Bogata istorija grada ostavila je u naslijeđe niz bajkovito lijepih građevina i jedinstvenih fasada. Prepliću se građevine, crkve i palate baroknog, gotičkog i romantičko-neogotičkog stila i svaka u sebi nosi dio istorije grada.

Za ljubitelje dobre hrane Sombor nudi brojne etno restorane, u kojima možete uživati u vrhunskim specijalitetima vojvođanske kuhinje.

Sombor sa pravom nosi epitet najzelenijeg grada Evrope. Na teritoriji grada nalazi se zaštićeno područje SRP „Gornje Podunavlje” poznato i kao „Evropski Amazon”.

Noćni provod

Modena Night Club Sombor, Klub Loreto, Kabare Sombor

Restorani

Etno Restoran Fijaker, Stari slon, Godo

Konobe

Dalmatinski Podrum, Kafe Tri Šešira, Sedam Dudova – Salaš

Najznačajnije manifestacije

Međunarodni dječji festival „Osmeh Sombora“, Somborski polumaraton, Somborsko kulturno ljeto, Fijakerijada, Susreti Oldtajmera

Smještaj

Hotel Barcode Wellness & Spa, Garni Hotel Andric, Guest House LILA, Apartments TEMA

Šoping

STOP SHOP Sombor, Home Park Sombor, Tržni centar KTC

Važni telefoni

Policija  192

Protivpožarna služba 193

Hitna pomoć  194

Opšta Bolnica „Dr Radivoje Simonović"   025 / 467 – 700

Pošta   025 / 465 - 113

Autobuska stanica     025 / 441 - 166

Bijeljina je grad i središte istoimene opštine u sjeveroistočnom dijelu Republike Srpske. Površina opštine je 734 km², a ukupni broj stanovnika iznosi otprilike 114.663. Grad je istorijsko središte Semberije i jedan od najbogatijih gradova Bosne i Hercegovine. Kao plodan ravničarski grad čini jedan od centara za proizvodnju i trgovinu hranom. Bijeljina je prepoznatljiva po prostranom centralnom trgu, čiju ljepotu uvećava prijatan ambijent Gradskog parka.

Vlada Republike Srpske je u maju 2012. godine donijela odluku o promjeni statusa opštine Bijeljina kojom je Bijeljina dobila status grada.1992.godine.

Na prostoru opštine Bijeljina za sada najstariji potvrđeni tragovi života ljudi potiču iz mlađeg kamenog doba (5000 - 3000 godina p.n.e.). Takođe su zabilježeni ostaci iz perioda neolita, bronzanog i gvozdenog doba i antičkog perioda. Istraživani su lokaliteti Gradac i Poljoprivredno dobro u Batkoviću, Glavičicama, Kućerine u Dvorovima, Selo u Kojčinovcu, Brodić u Triješnici, a iz antičkog perioda istražena je rimska vila na lokalitetu Prekaja u Brodcu, a u Velikoj Obarskoj je pronađena olovna pločica kultne namjene sa predstavom 'Podunavskih konjanika'.

Najpoznatiji starosrpski i staroslovenski lokalitet kod nas je istražen sa obje strane Bistrika između sela Batković i Ostojićevo i sastojao se od 4 lokaliteta u trajanju između VII i XII veka. Posebno je značajno da je na lokalitetu Čelopek istražen veći kompleks radionica metalurškog naselja gdje su naši preci u VIII vijeku topili gvožđe i proizvodili gvozdene alatke, o čemu jasno svjedoči nalaz gusano - grafitnog lonca koji se čuva u bijeljinskom Muzeju. U ovo vrijeme naselje na Bistriku, verovatnog naziva Bistrica, bilo je bez sumnje centar župe koja je obuhvatila cijelu ravnicu prije nego što je nastala Bijeljina.

Prvo spominjanje imena Bijeljina gubi se u dalekoj prošlosti. U “Ljetopisu popa Dukljanina”spominje se jedna pobjeda zahumskog kneza Bele - Pavlimira protiv Mađara “u ravnici Belina”'. Danas se u nauci smatra da je prvi siguran pomen naselja Bijeljine onaj od 3. marta 1446. kada je ovde opljačkan jedan dubrovački trgovac od strane ljudi Iločkog bana.

Bijeljina je kao rijetko koji grad samo u poslednjih 500 godina čak 2 puta mijenjao kompletno stanovništvo. Prvi put je to bilo sa dolaskom Turaka 1520. godine, a drugi put sa dolaskom Austrijanaca 1716. godine. Po popisu Zvorničkog sandžaka 1533. godine u opustelom Bijeljinskom kraju spominju se samo 4 sela: Četvrtkovište, Mirkovci (Dašnica), Grm (Galac) i Čukojevići (Modran) sa ukupno 55 kuća. Na sledećem popisu iz 1548. popisano je 17 sela sa 772 kuće, od kojih 554 pravoslavnih i 218 muslimanskih. Iz ovog vremena je i najstarija građevina u Bijeljinskoj opštini, a to je duhovni centar Srba ovog kraja - Manastir Tavna, nemanjićka zadužbina.