Red vožnje UŽICE do INĐIJA

O stanici UŽICE

U kotlni rijeke Đetinje, omeđen vrhovima Tare, Maljena i Zlatibora, ispod ostataka srednjovjekovne tvrđave, nalazi se grad Užice, centar Zlatiborskog okruga, u kome danas živi više od 70 hiljada ljudi. Užice je regionalno središte kulture, turizma, metalske i mašinske industrije i voćarstva. Ovim brdsko-planinskim krajem dominiraju šume, a najviši vrh Tornik nalazi se na planini Zlatibor. Preko Zlatibora prolazi autoput od Beograda do primorja, a uspostavljene su direktne autobuske linije sa Beogradom, Novim Sadom i drugim gradovima. Takođe, kroz grad prolazi i željeznička linija Beograd - Bar, a ujedno su i autobuske linije dobro povezane sa okolnim gradovima.

Užice je prostor koji na jedinstven način spaja moderno i tradicionalno, originalne kulturne tokove i tradicionalni život iz prošlosti.

Prvi siguran pomen grada nađen je u dokumentu iz Dubrovačkog arhiva od 9. oktobra 1329. godine.

U XVI veku Užice je bilo središte nahije i kadiluka, a tokom XVII veka postao je značajno zanatsko i kulturno središte.

U samom centru Užica, na Trgu Svetog Save, na drvenim stubovima počiva čuvena Jokanovića kuća. Sagrađena davno, ali renovirana u poslednjoj deceniji i izmijenjena u muzejsku postavku, koja svojim izgledom, namještajem i ljepotom prikazuje građanski život u Užicu krajem 19. vijeka.

Užice nudi niz najboljih restorana koji služe veoma ukusnu i pristupačnu hranu, uglavnom iz tradicionalne kuhinje. Većina ovih restorana nalazi se u prijatnom ambijentu, na obalama rijeke Đetinje i pored užičkih četinara i brdskih predjela.

Posebna pažnja posvećena je seoskom turizmu, koji u kombinaciji sa bogatstvom flore, vode i čistog vazduha čini ovo područje divno objedinjenim. Turizam cvjeta decenijama, a tome su u velikoj meri doprinijeli Nacionalni park Tara, Park prirode Zlatibor i Mokra Gora.

Noćni provod

Diskoteke "Klub Skala", "Flash club"

Restorani

"Naša priča", "Vagon restaurant", "Siesta Užice", "Moja reka", "Gold fish"

Konobe

"Akustik", "Bistro 1901", "Kod Šula", "Vodopadi", "C'est La Vie"

Najznačajnije manifestacije

Kustendorf Film Festival, Jesen u Zlakusi, Užičko ljeto, Zavičajni dani Mokre Gore, Skokovi sa Starog željezničkog mosta, Jugoslovenski pozorišni festival

Smještaj

Popularni hoteli i moteli

"Užički konak", "Zlatiboeski put", "Nika", "Radan", "Tabana B&B"

Šoping

Retail park "Nest", Tržni centar "Krčagovo", "Paris shopping mall", LC Waikiki

Važni telefoni

Autobuska stanica +381 31602630

Dom Zdravlja +381 31524783

Policija 92, 031 513 688

Hitna pomoć 94, 031 514 200

Pošta 031 511 144

Vatrogasna sluzba 93, 031 521 331

O destinaciji INĐIJA

Inđija je gradsko naselјe i sedište opštine Inđija u Sremskom okrugu. Prema popisu iz 2011. bilo je 26025 stanovnika. Zajedno sa Srbima koji čine većinski deo, na teritoriji Opštine žive još Hrvati, Mađari, Slovaci, Ukrajinci, Romi, Makedonci, Rusini, Rusi, Bošnjaci, Bugari, Česi i drugi. Grad Inđija administrativno pripada Sremskom okrugu u Vojvodini. Inđija je železnička raskrsnica Srema. Kroz Inđiju prolazi železnička pruga Beograd-Novi Sad-Subotica, te Beograd-Stara Pazova-Ruma-Sremska Mitrovica. Pored Inđije prolazi i međunarodni auto-put Beograd-Novi Sad-Subotica-Budimpešta.

Od reke Dunav i naselјa Stari Slankamen, udalјena je 19 km. Od aerodroma Nikola Tesla udalјena je oko 40 km.

Inđiju prvi put pominje despot Jovan Branković 1496. godine, ali sasvim sigurno je da su lјudi ovde živeli pre 1455. Dok je bila pod vlašću Osmanskog carstva, u Inđiji su živeli pretežno Srbi. 1717. godine, Inđijom je zavladala Habzburška dinastija, pa je grad postao feudalna oblast pod Markom Pejačevićem.

Srednjovekovna Inđija bila je smeštena nešto severnije od današnje. Današnju Inđiju osnovali su Srbi iz Beške 1746, kada je grad brojao 60 kuća. 1791. godine, grad već broji 122 kuće i 1.054 stanovnika. Početkom XIX veka, Nemci i Česi naselјavaju Inđiju, a krajem istog veka dolaze i Mađari.

Razvoj Inđije je usko povezan i sa razvojem železničke infrastrukture, koja se razvila 1883. godine iz tri pravca: od Subotice sa severa, od Sremske Mitrovice preko Rume sa zapada, te od Beograda sa jugoistoka. Tako je Inđija postala železnička raskrsnica Srema, kao i cele Vojvodine.

Različiti rajmovi počeli su da se održavaju početkom XIX veka, u vreme kada je osnovana državna poštanska služba. Telegraf počinje da radi u Inđiji 1850. godine, a poštanski prenos novca započet je 1886. godine. Prva banka je osnovana 1897. godine, kao i prva trgovačka škola.

Prva elektrana u Inđiji počinje sa radom 1911. godine. Industrijski napredak u Inđiji je započet osnivanjem mlinova sredinom XIX veka. Prvi veći mlin na paru, kapaciteta od deset vozila pšenice na dan, napravila je kompanija iz Budimpešte, 1890. godine. Posle mlinova, sledile su razne fabrike. Tradicija proizvodnje nameštaja i tepiha, započeta je 1876. godine. Na početku XX veka, osnovana je poznata fabrika za proizvodnju krzna.

U ovom periodu Inđija postaje tradicionalna odrednica za trgovinu i centar uspešnih trgovinskih kompanija.

Prvi moderan put u Srbiji, prolazio je kroz Inđiju još 1939. godine.

Između dva svetska rata, Inđija je bila najrazvijenije mesto u Vojvodini, kao i duhovni i kulturni centar Nemaca u Sremskom regionu. Posle 1944. godine i novih seoba, Inđija ponovo postaje naselјena uglavnom Srbima.

Nakon Drugog svetskog rata, osnovane su mnoge nove fabrike, za široku proizvodnju; od prehrambenih proizvoda, tekstila, građevinskog materijala, pa do industrije za obradu metala. Šezdesetih godina XX veka, u Inđiji naglo raste broj malih i srednjih preduzeća.

Detalji relacije

Polazište

UŽICE

Odredište

INĐIJA

Obrni smjer