Red vožnje VRANJE do PRIJEPOLJE

Vranje se nalazi na jugu Srbije, u Vranjskoj kotlini. Opština Vranje broji oko 88 200 stanovnika. Poslije Drugog svetskog rata postaje industrijsko središte, sa fabrikama obuće, tekstila, metalurgije...

Nadmorska visina Vranja je na 480m. Klima Vranja je umjereno kontinentalna. Ljeta su topla, suva i duga, dok su zime kratkotrajne i vrlo blage.

Iz Vranja do Beograda svakoga dana polazi više autobusa, a tu su i najčešće tri voza dnevno.

Autobuska stanica Vranje – tel: 017/21 201

Železnička stanica Vranje – tel: 017/21 714

Prijepolje je gradsko naselje u Srbiji koje administrativno pripada opštini Prijepolje u Zlatiborskom okrugu. Predstavlja najveći grad Polimlja. Smješten je na ušću Mileševke u Lim, u podnožiju planine Jadovnik. U njegovoj neposrednoj blizini je manastir Mileševa i stari grad Mileševac.

Grad se nalazi na raskrsnici starih karavanskih puteva koji i danas postoje.

Krećući se na jug, uzvodno dolinom Lima, put preko Brodareva vodi ka Bijelom Polju (55km), Mojkovcu, Kolašinu, Podgorici i Baru.

Krećući se na istok, Mileševkom i dalje preko Jadovnika, stiže se do Sjenice (30km), Novog Pazara, Prištine, Skoplja i Soluna.

Krećući se na sjever, niz Lim, stiže se u Bistricu (10km) u kojoj se put dijeli na dva smjera:

prema Priboju (27km) i dalje prema Bosni,

prema Novoj Varoši (30km) i dalje preko Zlatibora ka Užicu, Požegi, Valjevu i Beogradu.

Krećući se ka zapadu, uz Seljašnicu i potom preko Jabuke, put vodi u Pljevlja (30km) i Žabljak.

U Prijepolju je Manastir Mileševa,  jedan od najznačajnijih srpskih manastira poznat kao grobno mjesto svetog Save i čuven po svojoj fresci „Beli Anđeo“, koja je strane putopisce XIX vijeka primorala na toliko divljenje, da joj, prema riječima jednog od njih, ni Đoto nije ravan.

O ljepoti ove freske svjedoči i činjenica da je predstavljala Evropu u prvoj razmjeni satelitskih signala sa Amerikom `60 godina XX vijeka. Pored toga u manastiru se nalazi i freska svetog Save za koju se smatra da je njegov najrealniji prikaz.

Manastir je podigao između 1218. i 1219. godine srpski kralj Vladislav, a danas se nalazi pod zaštitom UNESKO-a.