Red vožnje ŽABLJAK do DONJI MILANOVAC

Žabljak je gradsko naselje u opštini Žabljak u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2011. bilo je 1723 stanovnika.

Prvi slovenski naziv ovog mjesta bio je Varezina voda. To je zbog izvora pitke vode oko kojeg se naselje i formiralo. Kasnije je dobio novi naziv Hanovi i u njemu su se odmarali trgovački karavani. Ime Žabljak potiče  od žaba koje žive na lokalitetu Otoke i najavljuju proljeće svake godine. Zvanično je dobio ime 1870. godine kada je i postao dio Knjaževine Crne Gore. Tada je i započeta izgradnja crkve Sv. Preobraženja.

Žabljak se nalazi na najvišoj nadmorskoj visini na Balkanu, na 1.465 metara, i okružuju ga 23 planinska vrha visine od preko 2,300 metara nadmorske visine.

Podzemni vodotok između Žabljačke rijeke i izvora Bijelih vrela, u kanjonu Tare, prirodna je rijetkost. Ovaj vodotok protiče ispod korita Tare, a izvire sa njene druge strane.

Donji Milanovac je gradsko naselje u opštini Majdanpek u Borskom okrugu. Ovo mesto na samoj obali Dunava, neposredno u blizini veoma značajnog arheološkog nalazišta Lepenski Vir je ujedno i centar Nacionalnog parka Đerdap. Donji Milanovac se ranije zvao Poreč, novo ime je dobio po knezu Milanu Obrenoviću, rano umrlom sinu kneza Miloša.

Lepenski Vir je mezolitsko i neolitsko nalazište na desnoj obali Dunava u Đerdapskoj klisuri. Prve arheološke iskopine su urađene 1965. godine. Najznačajnije iskopine urađene su 1967. kada su pronađene mezolitske skulpture. Sa iskopavanjem je završeno 1971. godine kada je nalazište preneseno 29.7 m više da bi se izbeglo potpljavanje lokaliteta.

Buđenje kulture Lepenskog Vira i uspostavljanje njene svojevrsne umetnosti, otpočinje oko 7000. g. stare ere. Tri faktora - izolacija, promena klime i uvećanje lokalne populacije - bili su odlučujući za ovaj preobražaj. Đerdap - ta najveća klisura Evrope - odvajkada je predstavljala svet za sebe, a posebno u ranom holocenu kad su opustela sva okolna ravničarska područja.

Na Lepenskom Viru se u vremenu 6500-4500 godine stare ere, izdvajaju četiri osnovne faze razvoja: Proto-Lepenski Vir, Lepenski Vir I, Lepenski Vir II i Lepenski Vir III. Prve tri faze predstavljaju lovosakupljačke zajednice, dok je u četvrtoj fazi zastupljen period prvih zemljoradnika i stočara (od 5300. do 4500. godine pre nove ere).