Vozni red ŽABLJAK do TUZLA

Žabljak je gradsko naselje u općini Žabljak u Crnoj Gori. Prema popisu iz 2011. bilo je 1723 stanovnika.

Prvi slavenski naziv ovog mjesta bio je Varezina voda. To je zbog izvora pitke vode oko kojeg se naselje i formiralo. Kasnije je dobio novi naziv Hanovi i u njemu su se odmarali trgovački karavani. Ime Žabljak potiče  od žaba koje žive na lokalitetu Otoke i najavljuju proljeće svake godine. Zvanično je dobio ime 1870. godine kada je i postao dio Knjaževine Crne Gore. Tada je i započeta izgradnja crkve Sv. Preobraženja.

Žabljak se nalazi na najvišoj nadmorskoj visini na Balkanu, na 1.465 metara, i okružuju ga 23 planinska vrha visine od preko 2,300 metara nadmorske visine.

Podzemni vodotok između Žabljačke rijeke i izvora Bijelih vrela, u kanjonu Tare, prirodna je rijetkost. Ovaj vodotok protiče ispod korita Tare, a izvire sa njene druge strane.

Grad Tuzla administrativno je sjedište te gospodarski, kulturni i obrazovni centar Tuzlanskog kantona i ekonomsko-geografske regije sjeveroistočne Bosne. Tuzla je pretežno industrijski grad, centar istoimene općine i Tuzlanskog kantona.Također je i  gospodarski, kulturni, sportski, obrazovni centar sjeveroistočne Bosne i Hercegovine, u dolini planine Majevice.

Grad je poznat po kemijskoj i motornoj industriji. Posebice je poznat po velikom bogatstvu solju, po kojoj je i dobio ime (iz turskog jezika: „tuzi“ znači „so"), te ovaj grad leži na velikom broju rudnika soli.

Prirodni resursi i bogata nalazišta energetskih i mineralnih sirovina bili su opredjeljujući činitelj za usmjeravanje dosadašnjeg gospodarskog  razvoja ovog područja, a ujedno su i važan oslonac budućeg razvoja.

Tuzlu je najstarijim ili jednim od najstarijih naselja u Europi učinila njena posebna geološka povijest. Naime, veliki dio Europe, u davnoj geološkoj prošlosti, predstavljao je dno Panonskog mora. I posljednji ostaci ovoga mora povukli su se sa sadašnje površine prije 10 milijuna godina. Samo ispod Tuzle ovo more ostavilo je trag u vidu 350 milijuna tona slanih stijena i slane vode. Slana voda izbijala je na površinu, ljudi su je prerađivali u so još u neolitu. Poslije su oformili bunare, koji su postajali sve suvremeniji, a slana voda je vremenom postala osnovom kemijske industrije u suvremenoj Tuzli.

18. jula 2003. godine, lokalne vlasti su odlučili da veliku količinu slane vode izvuku na površinu, u prethodno pripremljeno dno, tako je Tuzla danas jedini grad u Europi koji ima slano jezero i jedini grad na svijetu čije je slano jezero istovremeno i kupalište i plaža u najužoj historijskoj jezgri grada. Voda slanog Panonskog jezera je navodno i ljekovita.

Tuzla ima veliku industrijsku tradiciju, zasnovanu na bogatim nalazištima soli i uglja.

Danas je Tuzla grad nove energije, posljednjih godina doživljava veliku ekspanziju gradnje, naglog i brzog razvoja.